Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 229
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Scheuringen tussen werelden

| Frans Tolsma

Waar Tolkien zich beperkt tot één fantasywereld, Midden-Aarde, kent Raymond Feist er twee: Midkemia en Kelewan. Deze staan met elkaar in verbinding via scheuringen waar je doorheen kunt glippen. Een scheuring zit in het weefsel rond de werelden die ruimtelijk gescheiden zijn, ze kan dan ook beschouwd worden als een scheuring in de ruimte.

Een scheuring of een poort of een kast of een deur waardoorheen je kunt glippen naar een andere wereld is heel gewoon in de fantasy. Gebruikelijk is, dat je door de poort gaat en terecht komt in een fictieve wereld, waarbij de wereld voor de poort beschouwd wordt als de echte wereld, de werkelijkheid. Dat is nogal vreemd want die echte wereld kan door de een opgevat worden als de echte wereld en door een ander als een onechte, afhankelijk aan welke kant van de poort je staat. Het is maar goed dat de fantasy zich niet bekommert om echte en onechte werelden. Zou ze dat wel doen, dan zou ze op filosofie gaan lijken en dat zou als een blamage opgevat kunnen worden.

Scheuringen tref je ook aan in de werkelijkheid, bijvoorbeeld bij religies.  De geschiedenis zit er vol van net zoals de fantasy. De bekendste scheuring is wel die tussen goed en kwaad die als een magische betovering opduikt wanneer een slang Eva verleidt om Adam van de appel van de boom van de kennis van goed en kwaad te laten eten in het Paradijs. Ik heb daar wel eens plaatjes van gezien. Eva is daar naakt met uitzondering van een vijgenblad en ik weet haast wel zeker dat die verleiding niet ging om een appel maar om iets anders.

Wat bij Feist zo mooi is, Kelewan lijkt op Japan en Midkemia op het middeleeuwse Europa. Goede fantasyschrijvers letten altijd op de entourage rond hun personages en een belangrijk deel daarvan is het landschap uiteraard met inbegrip van de kastelen. Wat ik zo mooi vond van de Gouw bij Tolkien was dat het op Devon leek, een rustieke Engelse regio.

Ik zou weleens een fantasyverhaal willen lezen van zo’n vijftig pagina’s maar de vraag is of dat kan. Er zijn pagina’s nodig voor de hoofdpersonen, de entourage en vooral ook om de vraag waar het verhaal over gaat. Natuurlijk gaat het over goed en kwaad maar voordat deze abstracties in concrete zaken zijn veranderd ben je al een aantal pagina’s verder.

Een uitzondering hierop zijn de verhalen van Edgar Allen Poe en Lovecraft. Ik vermoed dat het te maken heeft met het genre waarvoor zij tekenen, dat is horror en niet fantasy. Hun verhalen gaan niet over goed en kwaad maar over kwaad. Daar kun je geen lang verhaal over schrijven zonder tot suïcidale gedachten te komen. Ze houden het dan ook kort.

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 353

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Tags: Blog
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Weg met die clichés!

Geschreven door Els Mertens. Geplaatst in Column.
“Ik word ballerina.”“Ik word voetballer.”Het waren de twee meest populaire zinnetjes tijdens de proclamatie van onze dochter.Benieuwd keek ik uit naar wat mijn kleine meid ...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Over mij

21, apr, 2020 Karin Driegen

Gevleugelde uitspraken

26, apr, 2020 Machteld Berkelmans

Koffie met een Belinda

11, mei, 2020 Marieke Vos
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!