Voor schrijvers, door schrijvers

Blog

Inzendingen: 341
Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
 
In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld een reisverslag zijn (travelblog) maar ook de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog). Maar je hebt ook bloggers die over alles en nog wat schrijven, gewoon wat ze leuk vinden.
Scheuringen tussen werelden
© Frans Tolsma op .
Aantal hits: 544

Waar Tolkien zich beperkt tot één fantasywereld, Midden-Aarde, kent Raymond Feist er twee: Midkemia en Kelewan. Deze staan met elkaar in verbinding via scheuringen waar je doorheen kunt glippen. Een scheuring zit in het weefsel rond de werelden die ruimtelijk gescheiden zijn, ze kan dan ook beschouwd worden als een scheuring in de ruimte.

Een scheuring of een poort of een kast of een deur waardoorheen je kunt glippen naar een andere wereld is heel gewoon in de fantasy. Gebruikelijk is, dat je door de poort gaat en terecht komt in een fictieve wereld, waarbij de wereld voor de poort beschouwd wordt als de echte wereld, de werkelijkheid. Dat is nogal vreemd want die echte wereld kan door de een opgevat worden als de echte wereld en door een ander als een onechte, afhankelijk aan welke kant van de poort je staat. Het is maar goed dat de fantasy zich niet bekommert om echte en onechte werelden. Zou ze dat wel doen, dan zou ze op filosofie gaan lijken en dat zou als een blamage opgevat kunnen worden.

Scheuringen tref je ook aan in de werkelijkheid, bijvoorbeeld bij religies.  De geschiedenis zit er vol van net zoals de fantasy. De bekendste scheuring is wel die tussen goed en kwaad die als een magische betovering opduikt wanneer een slang Eva verleidt om Adam van de appel van de boom van de kennis van goed en kwaad te laten eten in het Paradijs. Ik heb daar wel eens plaatjes van gezien. Eva is daar naakt met uitzondering van een vijgenblad en ik weet haast wel zeker dat die verleiding niet ging om een appel maar om iets anders.

Wat bij Feist zo mooi is, Kelewan lijkt op Japan en Midkemia op het middeleeuwse Europa. Goede fantasyschrijvers letten altijd op de entourage rond hun personages en een belangrijk deel daarvan is het landschap uiteraard met inbegrip van de kastelen. Wat ik zo mooi vond van de Gouw bij Tolkien was dat het op Devon leek, een rustieke Engelse regio.

Ik zou weleens een fantasyverhaal willen lezen van zo’n vijftig pagina’s maar de vraag is of dat kan. Er zijn pagina’s nodig voor de hoofdpersonen, de entourage en vooral ook om de vraag waar het verhaal over gaat. Natuurlijk gaat het over goed en kwaad maar voordat deze abstracties in concrete zaken zijn veranderd ben je al een aantal pagina’s verder.

Een uitzondering hierop zijn de verhalen van Edgar Allen Poe en Lovecraft. Ik vermoed dat het te maken heeft met het genre waarvoor zij tekenen, dat is horror en niet fantasy. Hun verhalen gaan niet over goed en kwaad maar over kwaad. Daar kun je geen lang verhaal over schrijven zonder tot suïcidale gedachten te komen. Ze houden het dan ook kort.

Dit artikel delen?

geef een waardering voor: "Scheuringen tussen werelden"

Geschreven door Frans Tolsma . Geplaatst in Blog.
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart

Jouw feedback hier?

Je helpt een andere schrijver met jouw eerlijke, respectvolle feedback en een serieuze waardering voor de schrijfkwaliteit van het artikel. Zie je verbeterpunten? Geef ze dan a.u.b. concreet aan in je commentaar.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !