Voor schrijvers, door schrijvers

Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 229
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Rimelle

| Ingrid Karsten

Jij zilveren maagdelijke. Er komt geen einde aan je dagelijks toilet. Je gewassen huid glinstert en je trekt je ogen tot spleetjes, als de zonnestralen je soepele lichaam verwarmen. Je lichaamstemperatuur is in de jaren gedaald en deed het kleurenpalet van je flanken vervagen in een krijttekening, waarin lichte en donkere tinten op subtiele wijze in elkaar overlopen. Maar je buik vertoont nog sporen van het verleden en ook je roetzwarte gezicht bleef onaangetast. Je strekt je gespierde benen uit en doet acrobatische toeren om je parfum zo goed mogelijk te verspreiden en de zonnewarmte op optimale wijze te reguleren.

De kat en de vogel. Een kat zit in de raamopening te mijmeren en krijgt een vogeltje in het oog dat onbekommerd rondhipt. De kat richt zich half op en kijkt gespannen naar het vogeltje. Zijn kaken maken ratelende bewegingen en de oogpupillen verwijden zich. Het vogeltje begint zich te wassen en spettert water rond. De kat beweegt ritmisch zijn kop van links naar rechts om de afstand te kunnen bepalen en neemt een snelle sprong. Een half opgedroogde kat ligt in de raamopening te loeren. Een vogeltje hipt onbekommerd rond.

Jij wispelturige aristocrate. Welke jonkheer zou je durven benaderen en je hart doen smelten? Je tilt je staart hoog op maar houdt veilig afstand. Ooit trotseerde je de biologische klok, die je van je maagdelijke leven wilde ontdoen. Voortbewegend als een kronkelende slang schreeuwde je om verlossing. Je verwaarloosde je toilet en verspreidde zure geuren. Je vergat je gratie en de zon. Je natuurlijke driften verhevigden en vertraagden maar hebben nooit tot het liefdesspel geleid. Misschien weigerde je je rol als beschermelinge en opvoedster, wist je dat zelfs de schoonste jonkheer uitgerust is met een krachtig maar vlijmend wapen en dat de prijs voor genot ondraaglijk is.

Erik en Mister Jingle.
Erik wordt vandaag vroeg wakker. Op zijn nachtkastje staat een grote doos. Er zit een rode strik om.
‘Nog vijf nachtjes slapen,’ had zijn moeder gezegd en ’s avonds, als hij in zijn bedje lag, had hij hardop gebeden. Maar er is niets te beginnen tegen de tijd. Erik springt uit zijn bed. Snel schiet hij in zijn pantoffels. Hij grist het cadeautje van zijn nachtkastje en rent de trappen af.
‘Mister Jingle!’ roept hij blij. ‘Mister Jingle!’
De woonkamer is nog donker. Zijn handjes grijpen naar de lichtknop.
In de hoek van de kamer staat een houten kooi. Erik rent ernaartoe en laat de doos bijna vallen. De bodem is bedekt met vogelzaad en goudkleurige veren. Verbaasd staart hij naar het half open deurtje. Dan ziet hij de kat.

Jij zilveren maagdelijke. Er komt geen einde aan je dagelijks toilet. Je gewassen huid glinstert en je trekt je ogen tot spleetjes, als de zonnestralen je soepele lichaam verwarmen. Je lichaamstemperatuur is in de jaren gedaald en deed het kleurenpalet van je flanken vervagen in een krijttekening, waarin lichte en donkere tinten op subtiele wijze in elkaar overlopen. Maar je buik vertoont nog sporen van het verleden en ook je roetzwarte gezicht bleef onaangetast. Je strekt je gespierde benen uit en doet acrobatische toeren om je parfum zo goed mogelijk te verspreiden en de zonnewarmte op optimale wijze te reguleren.

De kat en de vogel. Een kat zit in de raamopening te mijmeren en krijgt een vogeltje in het oog dat onbekommerd rondhipt. De kat richt zich half op en kijkt gespannen naar het vogeltje. Zijn kaken maken ratelende bewegingen en de oogpupillen verwijden zich. Het vogeltje begint zich te wassen en spettert water rond. De kat beweegt ritmisch zijn kop van links naar rechts om de afstand te kunnen bepalen en neemt een snelle sprong. Een half opgedroogde kat ligt in de raamopening te loeren. Een vogeltje hipt onbekommerd rond.

Jij wispelturige aristocrate. Welke jonkheer zou je durven benaderen en je hart doen smelten? Je tilt je staart hoog op maar houdt veilig afstand. Ooit trotseerde je de biologische klok, die je van je maagdelijke leven wilde ontdoen. Voortbewegend als een kronkelende slang schreeuwde je om verlossing. Je verwaarloosde je toilet en verspreidde zure geuren. Je vergat je gratie en de zon. Je natuurlijke driften verhevigden en vertraagden maar hebben nooit tot het liefdesspel geleid. Misschien weigerde je je rol als beschermelinge en opvoedster, wist je dat zelfs de schoonste jonkheer uitgerust is met een krachtig maar vlijmend wapen en dat de prijs voor genot ondraaglijk is.

Erik en Mister Jingle.
Erik wordt vandaag vroeg wakker. Op zijn nachtkastje staat een grote doos. Er zit een rode strik om.
‘Nog vijf nachtjes slapen,’ had zijn moeder gezegd en ’s avonds, als hij in zijn bedje lag, had hij hardop gebeden. Maar er is niets te beginnen tegen de tijd. Erik springt uit zijn bed. Snel schiet hij in zijn pantoffels. Hij grist het cadeautje van zijn nachtkastje en rent de trappen af.
‘Mister Jingle!’ roept hij blij. ‘Mister Jingle!’
De woonkamer is nog donker. Zijn handjes grijpen naar de lichtknop.
In de hoek van de kamer staat een houten kooi. Erik rent ernaartoe en laat de doos bijna vallen. De bodem is bedekt met vogelzaad en goudkleurige veren. Verbaasd staart hij naar het half open deurtje. Dan ziet hij de kat.

Jij zilveren maagdelijke. Er komt geen einde aan je dagelijks toilet. Je gewassen huid glinstert en je trekt je ogen tot spleetjes, als de zonnestralen je soepele lichaam verwarmen. Je lichaamstemperatuur is in de jaren gedaald en deed het kleurenpalet van je flanken vervagen in een krijttekening, waarin lichte en donkere tinten op subtiele wijze in elkaar overlopen. Maar je buik vertoont nog sporen van het verleden en ook je roetzwarte gezicht bleef onaangetast. Je strekt je gespierde benen uit en doet acrobatische toeren om je parfum zo goed mogelijk te verspreiden en de zonnewarmte op optimale wijze te reguleren.

De kat en de vogel. Een kat zit in de raamopening te mijmeren en krijgt een vogeltje in het oog dat onbekommerd rondhipt. De kat richt zich half op en kijkt gespannen naar het vogeltje. Zijn kaken maken ratelende bewegingen en de oogpupillen verwijden zich. Het vogeltje begint zich te wassen en spettert water rond. De kat beweegt ritmisch zijn kop van links naar rechts om de afstand te kunnen bepalen en neemt een snelle sprong. Een half opgedroogde kat ligt in de raamopening te loeren. Een vogeltje hipt onbekommerd rond.

Jij wispelturige aristocrate. Welke jonkheer zou je durven benaderen en je hart doen smelten? Je tilt je staart hoog op maar houdt veilig afstand. Ooit trotseerde je de biologische klok, die je van je maagdelijke leven wilde ontdoen. Voortbewegend als een kronkelende slang schreeuwde je om verlossing. Je verwaarloosde je toilet en verspreidde zure geuren. Je vergat je gratie en de zon. Je natuurlijke driften verhevigden en vertraagden maar hebben nooit tot het liefdesspel geleid. Misschien weigerde je je rol als beschermelinge en opvoedster, wist je dat zelfs de schoonste jonkheer uitgerust is met een krachtig maar vlijmend wapen en dat de prijs voor genot ondraaglijk is.

Erik en Mister Jingle.
Erik wordt vandaag vroeg wakker. Op zijn nachtkastje staat een grote doos. Er zit een rode strik om.
‘Nog vijf nachtjes slapen,’ had zijn moeder gezegd en ’s avonds, als hij in zijn bedje lag, had hij hardop gebeden. Maar er is niets te beginnen tegen de tijd. Erik springt uit zijn bed. Snel schiet hij in zijn pantoffels. Hij grist het cadeautje van zijn nachtkastje en rent de trappen af.
‘Mister Jingle!’ roept hij blij. ‘Mister Jingle!’
De woonkamer is nog donker. Zijn handjes grijpen naar de lichtknop.
In de hoek van de kamer staat een houten kooi. Erik rent ernaartoe en laat de doos bijna vallen. De bodem is bedekt met vogelzaad en goudkleurige veren. Verbaasd staart hij naar het half open deurtje. Dan ziet hij de kat.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 167

(De gemiddelde waardering is 3 door 2 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Blog
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Drama

Geschreven door Katja Stienen. Geplaatst in Kort verhaal.
Voorbij de ijswinkel sprak hij ons aan. Edo’s tandarts: een oudere man in Bhagwan kleuren. Zijn mondkapje onder zijn kin, terwijl hij een ijsje at. Hij wees ons zijn zoon...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Over mij

21, apr, 2020 Karin Driegen

Gevleugelde uitspraken

26, apr, 2020 Machteld Berkelmans

Koffie met een Belinda

11, mei, 2020 Marieke Vos
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!