Voor schrijvers, door schrijvers

Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld een reisverslag zijn (travelblog) maar ook de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog). Maar je hebt ook bloggers die over alles en nog wat schrijven, gewoon wat ze leuk vinden.

203 Hits

Publicatie op:
  • Home
  • Blogs
  • RECENSIE VAN EEN DODE BERGBAVIAAN OP 2E KERSTDAG
RECENSIE VAN EEN DODE BERGBAVIAAN OP 2E KERSTDAG

Met mijn hoogbegaafde buurman 'Oom Jort' mijmer ik over, hoe normaal een jaar geleden alles nog was. En we halen herinneringen op aan ons bezoek voor een diner bij Oma's toetjesparadijs 2e kerstdag vorig jaar. Ik zie het nog zo voor mij:

Met mijn hoogbegaafde buurman 'Oom Jort' betreed ik deze tent die volgens ingewijden rechtstreeks op een ster afstevent.

Oom Jort en ik zijn benieuwd. De zaal ziet er ‘opgetogen’ uit, gelet op de tekeningen en posters van mondiale toetjes aan de muur. Zelfs uit een land als Afrika dat toch, voor zover mij bekend, niet bekend staat om zijn culinaire hoogstandjes, laat staan van ingenieus kunstzinnig samengestelde toetjes, hangt een poster met een toetje erop. Maar wellicht vergis ik mij.

Oom Jort kijkt belangstellend naar de poster terwijl de eigenaar, die zich voorstelt als Henk-Jan meekijkt: ‘Prachtige compositie dit,’ zegt Oom Jort, wijzend op de poster. ‘Beetje abstract. Ik zie er een broodpudding gevuld met chocola in. Zit ik er ver naast?’

‘Bijna goed,’ lacht Henk-Jan guitig.  ‘Het is eigenlijk een foto van een uitgehongerde en in de burgeroorlog gesneuvelde baviaan. Leeft in Afrika ten zuiden van de Sahara. Déze op de poster leeft daar uiteraard niet want hij is daar dood zoals u ziet. Wat u voor de chocolade aanziet, is in werkelijkheid de inhoud van het darmstelsel dat door de blakende zon..’
Oom Jort kijkt hem aan: ‘hangt dit er speciaal om de lust tot toetjesinname te bevorderen?’

‘Ach nee zeg, dit hangt er op verzoek van een vriend om aandacht te vragen voor de noden in de dierenwereld op derde wereldniveau.’
Oom Jort knikt begrijpend. ‘Dat kun je inderdaad niet genoeg onder de aandacht brengen.’
‘Fijn,’ zegt Henk-Jan. ‘Willen de heren dan onder dit kunstwerkje plaatsnemen?’
Dat willen de heren waarna diezelfde heren zich over de menukaart buigen om de eerste gang te bestuderen: Tiramisu met chocolademousse. Ik kijk naar de uitleg. Tiramisu met chocolademousse is een geheimzinnige creatie vol verrassingen. Het is sexy, inspirerend maar vooral onweerstaanbaar lekker.

Ik kijk nog eens naar de Afrikaanse baviaan met gegrilde darminhoud aan de muur en samen met Oom Jort besluit ik deze hemelse traktatie over te slaan.

Tweede gang: Citroentaart gevuld met Nutrelle. Ik lees het voor terwijl Oom Jort gebiologeerd naar de resten van de baviaan aan de muur blijft staren: ‘Deze luchtige taart boordevol hemelse genotshoogtepunten zal u nog dagenlang na nuttiging in uw herinnering terugkeren. In de taart verwerkten wij op wulpse wijze smaaksegmenten van de Boliviaanse truffel. Geheel in de traditie van het toetjesgebeuren. Een smaaksensatie dat dit gerecht cachet geeft.’
Oom Jort wijst op de foto van de taart: ‘Kijk Paco, chocola. Uit welke darm zou dat geoogst zijn?’

Na bestudering van deze tweede gang komt Henk-Jan vragen of wij er al uit zijn.
Oom Jort kijkt hem aan: ‘Tja wij hebben een en ander bestudeerd en resumerend kan ik stellen dat ik, gelet op het effect van uw Afrikaanse poster op mijn darmstelsel, toch liever graag als voorafje een bord geklutste modder zou willen bestellen en als hoofdgerecht de te vroeg geboren vleermuis, medium gebakken graag. Een beetje knapperig als het kan. En het lijkt mij evident dat alles zonder inmenging van wat voor chocola dan ook geserveerd wordt.’
Je hoort gewoon dat Oom Jort progressie maakt in zijn schriftelijke cursus “op niveau spreken.”
Henk-Jan kijkt uit het veld geslagen.
‘Wij hebben alleen toetjes,’ stottert hij.

Oom Jort en ik stappen op.  Toch willen wij Oma’s appelmoesparadijs niet tekortdoen en alleen afrekenen op de stoffelijke resten van een baviaan uit Afrika ten zuiden van de Sahara. De toetjes zullen ongetwijfeld goed zijn geweest. Oom Jort waardeerde het geheel op een -8, zónder poster van een halfverteerde baviaan aan de muur. Mét poster, komt hij niet verder dan een 3.

Zelf zou ik wat aandacht schenken aan de tafelschikking. Voor een toetjesrestaurant is het namelijk wel erg vergezocht om op elke tafel bij wijze van ludieke decoratie, een Zweedse kwispedoor te plaatsen.
Zelfs al zijn ze hemelsblauw.

Waarvan akte..


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "RECENSIE VAN EEN DODE BERGBAVIAAN OP 2E KERSTDAG"

27.12.20
Feedback:
Ik heb dit verhaal met plezier gelezen! Ook ik moest even googelen naar kwispedoor.
Na een afbeelding te hebben gezien, kan ik me wel voorstellen dat veel mensen dit als 'design' zien! :)

  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig