Voor schrijvers, door schrijvers
Kort verhaal

Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 241

POST 26 [deel 4 van 9]

© Edo Elzenga op .
[Klik op de profielnaam of -afbeelding voor een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.]
‘Nu ben ik,’ zei Willem, toen Heikneuter weer tegenover hem zat. Hij wilde z’n vragen goed gebruiken. Dat Heikneuter zijn beurt verdeed aan flauwe raadseltjes, moest ‘ie zelf weten. Híj wilde zo snel mogelijk de benodigde informatie inwinnen en dan wegwezen. 
Heikneuter begon te kuchen en keek Willem daarbij doordringend aan. Het was het soort kuch waarmee iemand op overdreven wijze de aandacht wil trekken. ‘Nee,’ zei Heikneuter streng, en hij schudde het hoofd. ‘Ik keur je antwoord niet goed.’
Dat is dus ook nog mogelijk, bedacht Willem met een zucht, een antwoord niet goedkeuren.
‘Je gaf het verkeerde antwoord, dus ik mag nog een keer.’ Heikneuter balde zijn rechtervuist en strekte daarna zijn vingers waarbij hij zijn vingerkootjes een paar maal onaangenaam hard liet knakken. ‘Fysiek of mentaal?’
Was dit een vraag? Fysiek of mentaal? Wat nu weer? Verwacht bij deze man het onverwachte, had Willem bedacht, en Heikneuter maakte die verwachting meer dan waar. Hij moest maar eens de aanval kiezen en de man met zijn eigen wapens bestrijden.
‘Mentaal’, zei Willem, ‘geen twijfel over mogelijk. Absoluut mentaal.’ Net als Heikneuter zette hij zijn meest tevreden gezicht op.
‘Weet je het zeker?’ vroeg Heikneuter, terwijl hij Willem strak aankeek.
‘Ik weet het zeker,’ blufte Willem, zonder ook maar een keer met zijn ogen te knipperen.
Heikneuter knikte. Blijkbaar keurde hij dít antwoord wél goed.
‘Nu ben ik,’ zei Willem, ‘Wat is dat met die mist? Waar komt het vandaan en hoe lang blijft het nog?’
Heikneuter nam zijn hoed af en zette die op tafel. Hij wreef over zijn gitzwarte haar, dat met veel vet strak achterovergekamd was en glom in het licht van de vlammen.
Pas toen de man even opzij keek, zag Willem dat de twee vlekjes op zijn voorhoofd enig reliëf vertoonden.
‘De mist. Een goede vraag,’ zei Heikneuter met een kort knikje. ‘Heb je even?’
Nu was het Willems beurt om achterover te leunen. Hij pakte een handvol olijven en nam een slok port.
 
*
 
Voor deel 5 van dit verhaal, klik hier: 
 
Dit artikel delen?
Waardering voor je inzending op Schrijverspunt

Graag je waardering voor : POST 26 [deel 4 van 9]

Aantal hits voor dit artikel: 148
 
KLIK OP HET GEWENSTE AANTAL STERREN (1-5)  OM EEN WAARDERING TE GEVEN EN/OF SCHRIJF SVP EEN KORTE REVIEW
5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!
De waardering voor dit artikel:

Gebruikerswaardering: 1 / 5

Ster actiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

POST 26 [deel 8 van 9]
| Edo Elzenga | Blog