Voor schrijvers, door schrijvers

Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 229
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Over(denk)gang

De overgang is voor veel vrouwen een fase in hun leven waarin ze ´oud zeer´ verwerken of terug denken en begrip kunnen vormen voor bepaalde gebeurtenissen. Ook is het die fase waarin je, je huidige leven onder de loep neemt. Gevoelens en emoties zijn ‘heightened’ en komen dubbel zo hard binnen. Ik moet zeggen dat ik dit zelf geregeld, in meer of mindere mate, ervaar. Ik denk met name veel terug aan mijn moeder. Een krachtige, liefdevolle en zorgzame vrouw, die eerlijkheidshalve ook niet altijd even makkelijk was. Tja, denk je nu, iedereen heeft zijn haken en ogen, en dat klopt. Dat neemt niet weg dat ik, nu ik zelf in de overgang ben, dit soort dingen van vroeger de revue laat passeren.

Mijn moeder heeft Alzheimer, een vreselijke slopende ziekte, die haar tot op het bot veranderd heeft naar een afhankelijk en onzeker hoopje mens. Een schim van de vrouw die ze ooit was. Ondanks het verdriet, de onmacht, het gevoel van intens medelijden en de boosheid die dit met zich meebrengt, voel ik ook een vorm van gelatenheid. Dat komt door het ontzettende lieve en schattige moedertje wat zich ontpopt heeft tijdens haar ziekte.Toch is er ook iets wat mij daarin bezig houdt. Is dit nu mijn echte moeder of was het die totaal andere vrouw? Is dit haar ware karakter en is mijn moeder nooit echt zichzelf geweest? Of is dit een mengelmoesje van de vrouw van vroeger? Ik breek er mijn hoofd soms over. Gek genoeg voel ik ook een vorm van schuld. Schuld omdat deze moeder veel zachter en opener is dan de moeder van vroeger en ik haar ontzettend lief vind. Deze moeder kroelt vaak en zegt regelmatig dat ze van mij houdt. Deze moeder wil lichamelijk contact. In het begin wist ik niet goed hoe ik daarmee om moest gaan, wanneer ze mij beetpakte en zo vol overgave kroelde of de liefde verklaarde. Wat zegt dit eigenlijk over mijn mama? 

Een probleem, levensvragen of iets belangrijks met haar delen, gaat niet meer. Ik mis dat heel erg. Vroeger kon ik zo kwaad op haar worden wanneer ze mij weer eens de les las of tegen mij aan liep te zeuren. Nu zou ik er alles voor doen dat ze mij weer eens op mijn vingers tikt. Dat ik haar dan, net als vroeger, weer eens de volle laag kan geven omdat ze in mijn ogen bemoeiziek is. Of dat ik haar om raad kan vragen, hoe zij dat nu vroeger deed. Maar ook dat gaat niet meer. Ik kan alleen nog eenvoudige en open vragen stellen waar zij ‘ja, nee of weet ik niet’ op kan antwoorden. Wanneer je haar iets vraagt, waar ze geen antwoord op kan geven omdat ze het niet meer weet, zie je het ongemak en de angst in haar ogen. Angst omdat ze bang is dat je verder vraagt en ongemak omdat ze zichzelf in deze vergevorderde fase nog steeds schaamt en verzet. Wat erg is dat toch. Het verzet wordt wel steeds minder, wat maar weer bewijst hoe slecht het met haar gesteld is. Ze weet niet meer hoeveel kinderen of kleinkinderen ze heeft, ze vergeet onze namen en laatst was ze verbaasd toen ze hoorde dat ik getrouwd was.

Mijn verhalenbundel zwerft door het huis en ze bladert het geregeld door. ‘Wat een leuk boek,’ zegt ze dan. De foto van mij die prijkt op de achterflap, zegt haar niets. Wat hartverscheurend en verdrietig dat ze dit niet meer bewust meemaakt, dat haar dochter een boek geschreven heeft. Wat zou ze trots zijn geweest. Het maakt dat ik mij soms eenzaam voel en het gevoel van onmacht en onrechtvaardigheid mij bij de strot grijpt. Hoe wrang is het, dat je iemand zo ontzettend mist, terwijl ze er fysiek nog is. Al mijmerend denk ik vaak hoe alles is gelopen en kom dan tot de conclusie dat het best een rommeltje is in mijn huidige leven. Ik heb twee zussen, waarvan één met down, de andere aan de andere kant van de wereld woont, een moeder met Alzheimer en een vader die er grotendeels alleen voorstaat omdat ik niet echt naast de deur woon.

Het zijn keiharde feiten die ik nu overdenk en maken dat ik soms zou willen gillen van onmacht en frustratie. Ondanks dit alles, voel ik mij gezegend dat ik schrijf, het is mijn uitlaatklep. Mijn baken in een woelige zee van emoties, die mij houvast geeft. Wanneer gedachten of emoties mij teveel worden, klim ik in mijn toetsenbord en rammel erop los. Erover praten vind ik moeilijker omdat woorden soms de lading niet dekken, erover schrijven gaat mij beter af en woorden vloeien uit mijn handen. Het werkt zo helend en wanneer ik het stukje na een paar dagen terug lees, zie ik alles zoveel helderder.

Ik schrijf, begrijp en verwerk, waardoor ik ondanks alles groei en bloei.

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 452

4.65

(De gemiddelde waardering is 4.6 door 10 stem(-men)

Reacties   

# RE: Over(denk)gangGuido Aerts 14-01-2020 10:48
Bedankt om dit alles met jouw lezers te delen, Nance.
# RE: Over(denk)gangNance (Adriana SA) vd Ruit 14-01-2020 19:14
Naast het feit dat schrijven een grote passie van mij is, kan ik er ook goed mijn gevoelens in kwijt. Ik ben daar erg blij mee en schroom daarom ook niet om mijn gevoelens te delen :lol:

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

M'n eerste liefje (XIII)

Geschreven door Hans Van Battel. Geplaatst in Kort verhaal.
Op een gegeven moment ontdekten we dat Hans en de dokter verdwenen waren. Alleen Bram lag nog lekker te snurken naast ons. Saartje streek voorzichtig over m'n hoofd.&n...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Over mij

21, apr, 2020 Karin Driegen

Gevleugelde uitspraken

26, apr, 2020 Machteld Berkelmans

Koffie met een Belinda

11, mei, 2020 Marieke Vos
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!