Klik op een van de onderwerpen voor meer informatie!

SCHRIJFACTIVITEIT: Blog
Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
Maximaal 1000 woorden. 
OOK MEEDOEN?
Tekst inzenden:
Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Door, na eerst in te loggen op JE VERHAAL/GEDICHT INZENDEN te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
JE VERHAAL/GEDICHT INZENDEN

Eerst inloggen s.v.p.!

Kompaan #hondenleven

Publicatie: 09 december 2020
 
Sam is ziek, heel ziek dus we gaan naar het dierenziekenhuis. Aangekomen trippelt hij vol vertrouwen met mij mee naar binnen. We krijgen een spreekkamer toegewezen waar Sam een uitgebreide snuffelanalyse uitvoert. Af en toe is hij afgeleid door een piepende pup elders in het gebouw. Ik geef hem een aaitje, dat stelt gerust.
 
De internist komt binnen. Sam ziet een nieuw object om te besnuffelen en gaat vol overgave te werk. De specialist neemt de tijd voor deze kennismaking. Als Sam rustig is, stelt hij mij vragen. Smakt Sam, likt hij aan je hand, borrelt zijn buik, trekt zijn poot, loopt hij soms achteruit? Hij vraagt nog net niet of Sam weleens een biertje opentrekt op zondag, onderwijl hij balanceert op zijn achterpoten.

Sam is inmiddels tegen mijn been aan gaan zitten en valt bijna in slaap. “Ziet u dat?”, vraagt de internist. “Ja, ik zie een hond die in slaapt sukkelt”. “Nee, hij voelt zich hondsberoerd”. Dat vind ik dan weer een geestige woordspeling, onderwijl is mijn snoet net zo grauw als die van Sam.
 
Na de grondige anamnese vermoedt de internist dat Sam een fikse maag-darm ontsteking heeft. Er volgen een aantal onderzoeken. Hij ondergaat het gewillig en springt nog net niet zelf op de behandeltafel, om alvast op zijn rug te gaan liggen. Tijdens het onder narcose brengen kijkt Sam mij vol vertrouwen aan. Ik aai hem zachtjes over zijn koppie en fluister dat het goed komt. Hij zakt door zijn pootjes, even verzet hij zich, en vleit dan zachtjes neer. Dikke tranen biggelen over mijn mondkapje.
 
Tijdens de endoscopie word ik geroepen. De moed zakt tot ver in mijn schoenen. De internist wil mij laten zien hoe, dat wat hij al vermoedde, eruit ziet. In de darmen van Sam zie ik een bobbelige citroen gele structuur. In zijn maag hetzelfde, maar dan lijken het krassen.
 
De diagnose is klip-en-klaar. Hij heeft ontstekingen in zijn maag en darmen. Veroorzaakt door allergie en aanvallen van zijn immuunsysteem. Ik kan het allemaal niet rijmen met de vrolijke uitbundigheid van Sam.
 
Na de narcose wordt hij een half uur later bij me gebracht. Als een echte dronken zeeman, wankel op de benen, maar met zwierigheid in de heupen, kwispelt hij op me af. Terwijl Sam zo stoned als een garnaal naast me zit, legt de internist alles geduldig uit inclusief het behandelplan.
 
Na een ochtend en een stuk van de middag staan we ineens weer buiten. Ik voel me opgelucht, omdat ik nu weet wat hij heeft. Sam interesseert het geen moer, die loopt waggelend naast me, terwijl hij vliegende katers en vette worsten om zijn kop ziet dansen. Voorzichtig til ik hem in de auto, waar hij in slaap valt.

Ik rijd terug naar huis en hoop op heel veel beter.
 
#hondenleven
WAARDERING
HITS
295
AANGEPAST: 09-12-2020

Commentaar en/of waardering voor dit artikel:

Het is niet toegestaan eigen werk zelf een waardering te geven!