Loading...
Blog
Een blog is een online plek waar je onder eigen controle content kunt publiceren en waar je een bepaalde groep mensen mee aanspreekt. Hieronder zijn de laatste blogs te vinden. Selectie op schrijver is mogelijk. Wij en anderen zijn erg benieuwd naar jouw blog. Om een blog toe te voegen is het noodzakelijk eerst in te loggen

Ik ga toch liever naar school

Keuzes maken is vaak een van de moeilijkste dingen om te doen, en de gevolgen zijn soms heel ingrijpend. Ik heb dit recent ervaren met mijn studiekeuze. Mijn eindexamenjaar was heel stressvol, maar dat kwam vooral door mezelf. Vrienden zullen het bevestigen: ik ben nogal een stresskip. Ik ga over alles twijfelen, maar het erge is dus: daar is totaal geen tijd voor in HAVO 5! Alle docenten die om je heen staan te roepen dat je een keuze voor je toekomst moet gaan maken, terwijl je ook moet gaan leren voor je eindexamens. Ik dacht voor zekerheid te gaan en ik koos voor de opleiding tot leraar aardrijkskunde. Ik vond aardrijkskunde interessant en leraar worden leek me ook wel wat. Snel voor de deadline van 1 mei ingeschreven en ik kon door! School is veel bepalend voor hoe je je over het algemeen voelt. Als school minder gaat zal je ook wat minder op dat moment in het leven staan. Maar gaat alles goed, haal je hoge cijfers en zijn er geen cijfers, dan zit je ook veel lekkerder in je vel. Ditzelfde geldt voor je werk.

Ik zat een paar maanden later op de Fontys in Tilburg. Ik leerde echt veel leuke mensen kennen. We hadden een lekker klein klasje die al snel een goede eenheid vormde. Echter voelde ik me soms geen onderdeel. Op het moment dat onze docent van geologie vol passie over de inhoud en geschiedenis van verschillende soorten stenen stond te vertellen haakte ik altijd als eerste af. Ik zag mezelf er al staan: 8 jaar basisschool, 5 jaar middelbare school, minimaal 4 jaar HBO, honderden proefwerken en examens, een profielwerkstuk van zeker 90 uur, dagen en nachten lang blokken om weer een voldoende te scoren, veel tranen van blijdschap en geluk, veel stress en strijd…… om uiteindelijk voor de rest van mijn leven elke dag te vertellen aan ongeïnteresseerde kinderen dat basalt als oceanische korst veel zwaarder is dan graniet als continentale korst en daarom onder de ander wegduikt bij subductie. Na 2 maanden stapte ik al met lood in mijn schoenen in de trein naar 013. School ging niet goed en ik voelde mee steeds meer rot, ook buiten school. Dit alles samen met de passie die alle anderen in mijn klas wel hadden voor dit vak en ik dat maar niet begreep, zorgde ervoor dat ik zeker wist dat dit niet mijn plekje is. Ik besloot om te stoppen met mijn opleiding.

Deze beslissing was heel moeilijk, maar het is nog moeilijker om te dealen met alles wat erna komt. Het begon al bij de dag dat ik mijn uitschrijving ging regelen bij mijn school. Mijn studieleidingbegeleidster probeerde mij een soort schuldgevoel aan te praten met uitspraken als: “wel jammer dat je hebt besloten weg te gaan, aangezien we als docenten veel tijd in jullie als leerlingen steken.” Vervolgens kreeg ik de vraag wat ik nu wilde gaan doen, ga ik nu gewoon niet meer studeren of sluit ik aan bij een andere studie? En ga ik dat nu doen, of in januari of pas volgend schooljaar? Niet alleen mijn slb’er vroeg dit, ook mijn uitschrijvingslijst van de Fontys, en mijn ouders, mijn neef, mijn nicht, mijn vriendin, mijn zusje, mijn broers, kennissen, vrienden. En mijn antwoord was in alle gevallen hetzelfde: “geen flauw idee, voorlopig werken en daarnaast oriënteren op wat ik wel wil.” Want meer valt er ook niet over te zeggen.

Ik vind het zo typisch dat ik 17 jaar ben, en als het erop aankomt zal ik nog niet als volwassen worden gezien. En toch moet ik al een beslissing maken die invloed kan hebben op de rest van mijn leven….. dat noem ik toch nogal een volwassen beslissing. Juist omdat deze beslissing genomen moet worden in een jaar vol druk en stress (eindexamenjaar) kan dit voor problemen zorgen als het gaat om keuzes maken. Mijn baas vertelde mij: “een juiste keuze maakt eigenlijk niemand. Op een enkele uitzondering na zal niemand doen waar die eigenlijk voor gestudeerd heeft of wat die in zijn hoofd had.”  Laten we zeggen dat dit niet de peptalk was die ik nodig had. Maar heeft hij gelijk? Ik ben duidelijk niet de enige die vast zit, het NRC heeft onderzocht: 36% van de mensen stopt binnen een jaar met zijn studie aan het HBO. Op de universiteit ligt dit iets lager tot 33,5%. Dat betekend dat in een klas van 30 mensen er in het 2de jaar nog maar 19 over zijn. Mijn klas bestond uit slechts 22 man, zijn die straks dan nog maar met 14? Ik was ook wel opgelucht toen ik deze cijfers las. Het is alles behalve raar wanneer je stopt met je studie, zeker in het 1ste jaar. Ik heb nog tot Mei om te bedenken wat dan wel de beste keuze voor mij kan zijn. Hoe wil ik erachter komen wat de opleiding voor mij is?

In ieder geval niet luisteren naar iedereen. Ze bedoelen het goed, en natuurlijk hoor ik graag overwegingen. Maar ga mij alsjeblieft niet vertellen wat echt iets voor mij is of wat ik echt moet gaan worden. Er zijn mensen die zeiden dat ik eens moest kijken in de psychiatrie, of de PABO, of een ander vak dan aardrijkskunde studeren, of politieagent, iets met de politiek, iets creatiefs, theater, journalistiek, of de zorg in, iets economisch enzovoort. En het ergste is, ik heb al deze dingen overwogen en ik mag er maar 1 kiezen. Dus ik besloot maar om een beroepentest te gaan doen. Één vertelde mij dat ik iets met mensen moest gaan doen…. Ja dat is wel heel makkelijk en algemeen gezegd. De andere vertelde mij dat ik HBO dier- en veehouderij moest gaan doen….. met het oog op mijn angst voor dieren als paarden en koeien leek mij dat geen geweldig idee. Dit was dus ook niet de manier om erachter te komen. Iemand vertelde mij dat dit een keuze is die vanaf het begin al in je zit, maar dat je alleen een manier moest vinden om het uit je te krijgen. Al wist hij zelf niet hoe je dat moest doen. Ik ben geen Bassie, ik kan niet even de binnenkant van mijn oogjes bekijken.

Daarnaast moet je jezelf zien bezig te houden. Op het moment lees ik veel over allemaal studies die me interessant lijken. Je ziet dagelijks om je heen ontzettend veel beroepen. Ik probeer mezelf op veel plekken te zien staan. Zou ik dit kunnen doen? Is dit iets voor mij? Op internet is een lijst te vinden met alle HBO opleidingen op een rij. Ik ben bezig met alle studies langs gaan en de studies die ik zeker niet wil wegstrepen. Dan blijven er nog steeds veel studies over. Ik heb veel gesprekken met mensen met bepaalde beroepen, ik bezoek scholen en lees alles over iedere studie. En ik merk dat mijn gevoel, een mannetje dat in me zit, mij vanzelf meer studies laat wegstrepen. Nu ik niet overrompeld word met docenten, testen, examens en een aankomende deadline heb ik eindelijk alle tijd om eens naar dat innerlijke mannetje te luisteren. Want dit mannetje is denk ik veel belangrijker dan velen denken, je maakt deze keuze ondanks al je onderzoek toch op dat gevoel. Ik hoop dat de middelbare scholen dit mannetje vanaf nu wat meer in het zonnetje gaan zetten door hem bij iedereen wat tijd te geven.

Oriënteren is geen fulltime bezigheid, je gaat hier niet elke dag de hele dag mee bezig zijn, dat maakt je compleet gek! Maar ik weet van de afgelopen zomervakantie: fulltime werken is ook niet alles. Dit ga ik ook zeker niet doen. Maarja, je hebt geen school om in de vele vrije tijd naartoe te gaan. Ik zit op het moment heel veel thuis. Veel vrienden zitten allemaal nog op de middelbare school. Ze zitten daar bij elkaar en zijn tevreden, precies zoals ik was toen ik er nog zat. Iedereen heeft test- of tentamenweken of zijn druk met projecten, toetsen of opdrachten. Ik hoor veel dat ik blij moet zijn met al mijn vrije tijd, maar vrije tijd is echt niet alles als je alleen bent. Overdag wakker worden tegen 12 uur, douchen, en dan na een paar uur gewoon naar buiten gaan in de hoop dat er iets gaat gebeuren want thuis is er al helemaal niks te beleven. Ouders die fulltime werken en de rest is naar school.

Vorige week was de herfstvakantie, de week waarin niemand effe vast zat aan school en zaken. En net in die week zat ik in Portugal. Vergis je niet, ik heb echt een leuke week gehad, maar het knaagde nogal flink dat je weken lang werkt en voor de rest niks te doen hebt omdat iedereen te druk is, en dan heeft iedereen eindelijk tijd en gaan ze allemaal leuke dingen doen met elkaar, maar juist dan ben je zelf weg. Je krijgt het gevoel dat je overal net buiten de boot valt. Je zit niet meer bij je vrienden van de middelbare school, maar ook niet bij je vrienden van je opleiding. Je ziet niet veel mensen want iedereen heeft het druk. En de kans dat ik t/m de zomervakantie veel nieuwe mensen zal leren kennen is heel klein. Het is zo raar dat je je zo eenzaam kan voelen terwijl je weet dat je dat echt niet bent. Dat er echt genoeg mensen zijn die, wanneer ze kunnen, echt wel tijd met je willen doorbrengen. Wat dat betreft is tijd echt mijn vijand geworden.

Ik kijk nu al uit naar de volgende vakanties. De kerstvakantie, carnavalsvakantie, meivakantie. Gewoon momenten dat ik niet meer bang hoef te zijn om mensen te appen om iets te gaan doen, omdat de kans dan veel groter is dat ze echt wel ergens nog een gaatje hebben. En natuurlijk doe ik ook nu leuke dingen, er komen leuke feestjes aan en ik heb andere leuke dingen vooruit gepland. Maar het is nogal frustrerend wanneer je weet dat je dagelijks leven van dit moment bestaat uit het kiezen wat je dagelijks leven in de toekomst moet gaan worden. Je verdient een beetje geld en je sport misschien wat, maar voor de rest doe je helemaal niks wat belangrijk is. Je voegt op geen enkele manier iets toe aan de maatschappij, je boekt voor een jaar geen vooruitgang voor je toekomst. Vanaf groep 1 van de basisschool ben je gewend om elk jaar 5 dagen in de week naar school te gaan en te werken voor je toekomst. En nu, voor het eerst na 13 jaar heb je geen toevoeging, geen functie, geen plan.

Het ergste wat je een persoon aan kunt doen is hem/haar 1 keuze laten maken uit vele opties. Er zijn zoveel keuzes die gemaakt kunnen worden, en toch moet je er op een manier de juiste eruit weten te filteren. In het geval van je studiekeuze wordt het nog erger omdat het impact kan hebben voor je toekomst. Op de lijst van alle HBO opleidingen in Nederland staan bijna 250 studies…. Maar kies effe die ene waarvan jij denkt dat die bij je past. Je leert op school ontdekken wie je bent, waar je van houdt en wat je leuk vind. Maar niemand heeft de ultieme manier om die ene uit die 250 te filteren. Sommigen hebben geluk, die stralen hun passie altijd uit. Anderen moeten zelf gaan onderzoeken in de hoop op een impuls van je innerlijke mannetje. Alleen heeft die vaak wat tijd nodig, en die tijd krijg je vaak niet op de middelbare school. Voor die mensen is het beter om een jaar uit je comfort zone te stappen. Ik hoop dat mijn mannetje snel aanklopt. Want, en nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, ik ga toch liever naar school.

Dit artikel delen?
Pin It

Blog

  • Hits: 48
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.

Alle gepubliceerde inzendingen