Voor schrijvers, door schrijvers
Blog

Blog

Aantal gepubliceerde inzendingen: 250

Ik en de trut: deel I

1 ding weet ik zeker: mijn hart is niet bevroren of kil. Het klopt nog verder om te gaan naar de plekken waar ik heen wil. Ik zou willen dat het luisterde naar wat ik wil of is het een utopie om daarop te wachten? Schrijven en niet stoppen, niet teveel nadenken lijkt maar moeilijk te gaan vandaag. Ik realiseer nu net dat het denken me in de weg zit om te laten komen wat komen kan. 
Er zijn geen limieten in te doen wat ik wil doen en te zijn wie ik wil zijn. Ik besluit om me voor te stellen dat mijn leven een bord is gevuld met van alles dat ik erop heb gelegd omdat de anderen het ook namen. We stonden allemaal aan het buffet van ons leven. Jammer dat ik zo weinig naar mezelf heb geluisterd. Ik laat alles van mijn bord glijden en kijk toe hoe het hele gedoe op de grond kwakt. 
Wat wil ik zelf op mijn bord leggen? Kroketjes lijken me wel wat, ik ben er gek op. Lekkere goudgele, perfect gebakken kroketjes. Bij voorkeur zelfgemaakt zoals dat vroeger wel gebeurde voor onze Kerstfeesten bij de bomma. Mooie herinneringen. Ik verheug me op de boterachtige smaak wanneer ze in mijn mond zullen smelten en oh ja, champignonsaus, dik en romig. Ik kwak het erbij. Dit is mijn bordje voorlopig. Ik negeer de blikken die me zouden kunnen afleiden of doen twijfelen. Haar blik eigenlijk, ze wil me opnieuw gevangen zetten of opzadelen met een bord dat niet van mij is om me nog meer in de war te brengen. Over wie ik het heb? Over de trut die mijn leven al zolang stuurt. Ik stuurde haar vandaag een brief. 

Liefste trut, 
Nu ben jij aan de beurt. Ja, ik noem je de trut. De trut in mij die me wilt ondermijnen in de dingen die ik graag wil doen. Jij zorgde er elke keer opnieuw weer voor dat ik opgaf. Je maakte me heel droevig omdat je zo overtuigend kon zijn en ik geloofde je. Elke keer opnieuw. Het liep uit de hand, ik liet je meer toe dan goed voor me was. Ja, je lacht, ik zie het... Ja, dat zie ik ook; je grijnst. Super voor jou. Je denkt dat je gewonnen hebt hé? Ik moet je teleurstellen... ik nam net al een deel terug dat altijd van mij is geweest en zal blijven: mijn wilskracht.
Ja, je hebt gelijk, ik lijk nog niet heel sterk en kan elk moment hervallen. Maar deze keer mag je elke keer een antwoord van mij verwachten als jij tegen mij praat. Ik ga het gevecht in mijn hoofd met jou aan en ik ga jou tonen waar je nog mag komen. En weet je nog wat? Dat zal enkel nog zijn als ik dat beslis. Ja, jaaaa, ik weet het, zo-oooo sterk zal ik nooit zijn, ik heb je gehoord en ik hoor je nog steeds. Ga maar door: Tuurlijk! Ik schrijft slecht, wie denk ik wel niet dat ik ben en O-M-G, die spellingsfouten, schan-daaaaaa-lig!!!!! Shame on me! 

"Denk je nu werkelijk dat je een bestseller gaat schrijven ofzo? Pfff, madame de schrijfster zenne, ziet ze hier zitten! Zelfs Kerk en Leven zou er nog geen seconde over denken om ooit nog maar 1 letter van jou te publiceren. Stop er toch mee, ze zullen je enkel uitlachen. Dit is echt zoooo zielig, meidje. Ach ach ach, zo klein, zielig en mislukt. .... "
Dit artikel delen?
Auteur: ©Marijke Janssens
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 295
Publicatie op .
Tags: Blog

Geef een waardering voor: "Ik en de trut: deel I"

Geschreven door Marijke Janssens . Geplaatst in Blog.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
12.07.20
Feedback:
Aanvulling oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    80%
  • Passend in deze rubriek:
    80%
Show more
0 van de 0 respondenten vond deze review nuttig

Ook jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Keihard!
| Christina Koning | Column