SCHRIJFACTIVITEIT: BLOG

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (omgaan met je scheiding). In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt.
Maximaal 1000 woorden. 

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

.. Groen Doen

Publicatie: | Lydia van Stokhem

Van een aantal mensen uit mijn omgeving is recent het huisdier ingeslapen. Niet hetzelfde als een huisgenoot, maar voor hen geliefd gezelschap dus verdriet alom. Snap ik best. Een beest geeft aanspraak, er is altijd iets thuis en blij je weer te zien maar geeft geen ergernissen als tandpasta klodders of flosdraad in de wasbak. En hoewel ik al lang geen huisdieren meer heb, man ook niet trouwens maar dat terzijde, ben ik wel een dierenvriend. Ik zal een jaar of 7 geweest zijn toen ik op weg naar school een muis vond en het diertje met een broodkorst in mijn tas heb gestopt. Het beest piepte en ritselde waardoor betrapt. De conciërge zou erop passen maar toen ik het na schooltijd ging ophalen was ie er niet meer. Opgegroeid met beestjes ook. Katten, honden, hamsters, cavia, kippen. Een verdwaalde kauw heeft ook nog eens rondgevlogen in huis. Dat was niet zo’n succes trouwens. Terugkijkend op mijn laatste werkplek waren de dieren eigenlijk het leukst. Op de 1e dag daar schepte ik een angstige muis uit een voerbak, in de laatste week begroef ik een konijn. Met al dat kleinvee thuis is er door de jaren heen ook heel wat aan dooie dieren voorbij gegaan.

Diertjes dus. Toen ik 13 was zijn we vrij plotseling verhuisd van den haag naar Hazerswoude. In mijn beleving het andere eind van de wereld, zowel in afstand als hoe ik me daar voelde. Geen vriendinnen, wonend in een onbewoonbaar verklaarde boerderij. In den haag net begonnen op de middelbare school maar toen moest ik naar Alphen waar ik een vreemde eend in de bijt was. Concreter; een hoer want uit de stad. Welkom pest tijd.

Jongste broertjes en zus gingen naar het plaatselijke buurtschooltje, oudere zus en broers werkten.  Om de situatie voor mij wat aangenamer te maken kreeg ik een bokje. Ik doopte hem Gertje en hij  was zoals bokjes zijn, brutaal. Meermaals lukte het hem het huis in te komen en te snaaien wat ie te pakken kreeg en mn moeder heeft ie een keer zowat de sloot in geduwd.

Dan gertje en de kleren. We praten 1972/73 en helemaal hip waren T-shirts met letterteksten. Je voelt hem vermoedelijk al aankomen. Ik had er 2 waarvan 1 groene waar met grote zwarte letters zijn naam op stond. Gertje was mijn steun, toeverlaat en beste vriend in een ronduit kloterige periode van gepest worden en nergens bij horend. Bovendien door een ongeluk eind lagere school waardoor beschadigde tanden en mijn lengte, heel erg lelijk voelend. Daarbij zelf zo groen als gras en dus droeg ik mijn T-shirt met trots. De gemiddelde 12/13 jarige van nu zou het dragen van zoiets vermoedelijk als lijfstraf ervaren, liever loopt men onbetaald reclame te maken voor een of ander merk waar wie weet oeigoeren of kinderhanden aan geborduurd hebben opgesloten als kippen in een legbatterij.  

Het groene t-shirt terecht heb ik nog lang gedragen. En ook zijn er, net als dieren, wel meer groene kleren in mijn leven gepasseerd. Zo groen als gras destijds ben ik, in meerdere opzichten, al lang niet meer. Niet altijd even bewust van de consequenties op acties maar al doende leert men he. Ook daardoor ga ik steeds bewuster groen doen.

Gertje is niet groen terechtgekomen. Ik werd ouder en kreeg andere bezigheden waardoor minder aandacht voor hem. En opeens was ie er niet meer. Vermoedelijk geëindigd in een stoofpot of als saté. Mijn vader had, net als de conciërge, rotkuren.

 

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.