Voor schrijvers, door schrijvers

Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 226
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Dit is pas het begin

| Sabine Gussinklo

Corona: 16 maart, dag 1. 

Dit is pas het begin. 

Vandaag ga ik na enkele dagen intensief bedliggen weer mét snotkop en kuchje aan het werk. Want alleen in de zorg heb je het privilege om gewoon te mogen werken. Zorgen voor een ander om vervolgens de risico’s mee naar huis te nemen. Iets waarvan mijn nekharen overeind gaan staan, gezien mijn al langer bekoelde liefde voor het vak. En toch voelt het anders.

Want vandaag trek ik ten strijde. Vandaag zet ik mijn schouders eronder.

Vandaag voelt het alsof het Nederlands Elftal speelt en voelt het even als wij tegen de wereld. 

Maar het is groter dan dat. Veel groter. Want vandaag is het de wereld tegen de onzichtbare vijand. De vijand die toeslaat onder toeziend oog en toch te lang onopgemerkt blijft.

Zouden mijn collega’s dit ook zo voelen? Zouden mijn medemensen dit ook zo voelen?

De mensen die vandaag gewoon besloten in de auto te stappen en door te gaan. Door met hun dagelijkse bezigheden vele malen belangrijker dan de volksgezondheid. 

Het aantal auto’s in Doetinchem was verrassend verontrustend. Ik zag werkelijk geen verschil met de gewone maatregelloze maandag. 

Maar ja, wat kan er nou ook helemaal gebeuren op het Achterhoekse platteland. Toch?

Zo begon de dag met een spoedoverleg waaraan iedereen in het geniep nerveus aan deelnam en werd er, zelfs op de plattelandspraktijk, een noodplan in gang gezet. De praktijk werd vrolijk versierd met dichtgedrukte rode letters met de mededeling om vooral niét binnen te komen. Desinfectans werden uitgedeeld als cocktails en alle niet noodzakelijke afspraken werden afgebeld. En alle patiënten ging akkoord. Daar waar men normaal zo ziek is dat het echt niet kan wachten, we allemaal enorm begaan zijn met onszelf en daar waar de eigen verantwoordelijkheid ver te zoeken is ging iedereen akkoord met verplaatsen tot nader order. Net zo min wetend als ik wat dat betekent. 

Nadat de telefonische ochtendspits met angstigen is geweest, een enkeling het pand heeft durven betreden, handen vaker zijn ontsmet dan er überhaupt patiënten zijn gezien valt het stil. De praktijk is leeg. De druk is eraf en elke voorbijganger zal zweren dat hij het hele team uit zijn neus ziet eten. Alles onder controle.

Ik durf er de hand op te schudden dat we allemaal meer Hak hebben afgerekend dan

anders terwijl de blozende paprika’s keurig opgestapeld voor ons klaar liggen. 

Idioot, asociaal gedrag vinden we.

En toch zijn de schappen leeg. Hoe komt dat? 

En hoe komt het dat wij als huisartspraktijk tot één uur voordat wij een risicopatiënt moesten zien zonder mondkapjes en overig beschermingsmateriaal zaten. Hoe komt het dat ik de neiging moet onderdrukken om een foto te maken van ons verkleedfeestje en vervolgens enkele minuten later drie keer mijn handen desinfecteer terwijl ik de wandelende hoest niet eens heb gezien. 

Hoe komt het dat gezonde mensen thuis zitten te wachten met liters zeep in de trapkast terwijl het zorgpersoneel schone handen tekort komt. Hoe komt het dat ons innerlijk kompas totaal de weg kwijt is? 

Vandaag is het leven ongekend voor landen in vredestijd.

En dit is nog maar het begin. 

Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.

Hits: 52

(De gemiddelde waardering is 3 door 1 stem(-men)

Gebruikerswaardering: 3 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter inactiefSter inactief
 
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Fantoompijn

Geschreven door Asko De vries robles. Geplaatst in 55 woordenverhaal.
Onder het toeziend oog van de trauma chirurg wikkelde de verpleegkundige de zwachtel af.Een kegelvormige stomp werd zichtbaar, net onder de knie. Ik voelde  helse...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Writhersblock

28, feb, 2020 Iris Gryp

Koffie met een Belinda

11, mei, 2020 Marieke Vos

Gevleugelde uitspraken

26, apr, 2020 Machteld Berkelmans

FEEDBACK

Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
 
-
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!