Loading...
Blog
Een blog is een online plek waar je onder eigen controle content kunt publiceren en waar je een bepaalde groep mensen mee aanspreekt. Hieronder zijn de laatste blogs te vinden. Selectie op schrijver is mogelijk. Wij en anderen zijn erg benieuwd naar jouw blog. Om een blog toe te voegen is het noodzakelijk eerst in te loggen
Blog
Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Door eerst in te loggen (registreren is gratis) verschijnt er bij elk artikel een button om de schrijver van dat betreffende artikel te nomineren. Zo kun je dus ook de schrijver van dit artikel nomineren,

Blogs

We zijn zo verschrikkelijk mobiel

Overal waar je kijkt, zie je iemand met een mobiel, sorry ik moet tegenwoordig smartfoon zeggen. Ja, het is voor mij nog steeds wennen, zo’n joekel van een mobiel, en de een nog mooier dan de ander. En niet aan mijn vrouw vertellen hoor, maar af en toe ben ik best wel een beetje jaloers op die smartfoons.


Laatst kwam ik weer zo’n smartfoon tegen, mooi roze, in de bus, die netjes op zo’n bankje zat en een stuk meereed. Verder in de bus zaten wat kleinere mobielen, maar allemaal luid en duidelijk aanwezig. Natuurlijk kon ik niet alles verstaan, sommige in het Turks en weer andere in het Arabisch, maar het klonk allemaal even mooi.


Ik kan me nog twee dingen herinneren als het gaat over een mobiel: het mobiel van mijn moeder en een van de eerste van mezelf.

Mijn moeder moest van mijn zus ook een mobiel, we waren allemaal het huis uit, mijn ouders sukkelden beiden wat met de gezondheid en dus moesten ze bereikbaar zijn. Het was al heel snel duidelijk, pa hoefde zo’n onding niet, hij nam in die dagen al geen normale telefoon aan. Ma wilde het dan nog wel eens proberen en mijn zus had de meest eenvoudige Nokia gekocht; een met grote toetsen, waaronder dan onze nummers waren geprogrammeerd. Zo onder de 1 zat mijn zus, ik onder de 2 en mijn broertje onder de 3 en ik geloof de broer van mijn moeder onder de 4. Op zich verschrikkelijk ingenieus, simpel en direct, echter ik geloof niet dat ik ooit een belletje met die Nokia van mijn moeder heb ontvangen. Overigens ik denk ook niet dat ik zelf ooit dat nummer heb gebeld; maar ja, het was voor als er wat zou gebeuren.

Tegenwoordig is een ieder aan het whatsapp-en, nog zoiets ergs. Een vriend uit Egypte wil af en toe goedemorgen zeggen, dat doet hij dan via Whatsapp. Tevens op het werk, als iemand de hond uit moet laten of wat later komt (of helemaal niet), wordt er ook een Whatsapp gestuurd. Maar ik gebruik het zelf het meest om berichten van een bevriende journalist uit Gaza binnen te halen om te kijken wat er nu weer gebeurt.


Maar ook ik heb vroeger zo’n Nokia gehad, was dus voor mij, twee keer niets en dat ding verdween al snel in een lade en ik ging op zoek naar een iets gestroomlijnder mobiele toestel en weet je wat ik heb gevonden? Een NEC, zo’n echte, zilveren met een klepje dat open kon. Er kon zelfs internet op, was klein, maar toch hé, het ging om het idee. Ik liep als een trotse pauw met dat ding op mijn werk, liet hem dan ook regelmatig gewoon even naast me liggen op mijn bureau. Hij had maar één ongemak: hij kon er niet tegen toen het plotseling uit mijn zak viel, van twee hoog naar beneden op een stenen vloer. Toestel lichtelijk uit elkaar, maar vooral het schermpje naar de gallemiezen. Geen internet meer, alles weg … ik kon wel janken.


Later maar weer een ander gekocht. Tegenwoordig heb ik - nog steeds een simpel toestel - een Polaroid. Voor mijn doen, kan het oude beestje een heleboel, zelfs internet, maar is zo traag, als dikke ….


Ik denk dat het maar weer eens tijd wordt voor een nieuwer toestel. Zou een smartfoon mij staan? Maar dan geen roze.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 92
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief