Auteur in de Spotlight

Ook als auteur in de spotlight (Klik hier!).?

Leden kunnen zichzelf als auteur in de spotlight zetten.
Door eerst in te loggen (zie hoofdmenu) kun je op de volgende button klikken om jezelf als auteur in de spotlight toe te voegen:

Een artikel toevoegen 
  • Vul bij 'Titel' je eigen naam/pseudoniem in.
  • Na publicatie kun je de pagina onbeperkt wijzigen en aanvullen
  • Je inzending is niet gelijk zichtbaar, maar meestal wel dezelfde dag.
Ook gek op korte verhalen?

In deze rubriek krijgen auteurs de mogelijkheid om zichzelf voor te stellen. Een korte biografie, een welkomsttekst, etc.

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
1097 54b8e1759763aIn een fractie van een seconde... .

Er werd mij één vraag gesteld, nee, beter:
drie vragen werden mij gesteld, tijdens de bijna-doodervaring.
Allereerst of ik een taak op mij wilde nemen, wat niet gemakkelijk zou worden voor mezelf, mijn familie èn de wereld!
Ik antwoordde, geheel telepathisch: "Ja" !
Zonder énig nadenken of twijfelen...
.
Zestien jaar was ik toen.
De tweede vraag, of beter gezegd, opdracht luidde als volgt: 'Ik moest gaan schrijven!'
Maar ja, wat 'te gaan schrijven, als je zestien jaar jong bent!'
De derde en laatste vraag, beter gedacht: 'overgang'... of ik terug wilde keren in mijn lichaam. Dat gebeurde zó snel, in een zeer kort moment.
Toen werd ik wakker. Ik was herboren.

Zo begon mijn schrijfsterschap, later: dichterschap!
Ik wist toen nog niet waaraan ik was begonnen... .

Ik nam me voor om brieven te gaan schrijven.
Later kwamen de dagboeken, tijdens mijn korte studentenperiode.
Eenmaal terug in Berkel-Enschot verscheen rond mijn 25e jaar het eerste gedicht, met veel tranen, namelijk: "Ik wist niet wat het was" !
Ik zal het nooit vergeten!
Daarna kwam "Voor de tijden".

Ondanks weerstand in mijn eigen kring, bleef ik toegewijd aan mijn 'Ja-woord'.
De gedichten veranderden qua inhoud en opbouw. Ik ontwikkelde langzaam maar zeker een eigen stijl.
Vanuit andere kringen werden mijn poëtische vruchten wèl gewaardeerd, vaak érg gewaardeerd. Hoe dan ook schreef ik in stilte,
eenzaamheid, altijd vol vreugde omdat ik met iets bezig was, wat niemand ooit zou kunnen volbrengen! Dát wist ik zeker.
Ik wist waarheen ik ging, maar hield dit stil.
Zoals ik had leren zwijgen van mijn eigen moeder.

Dagen, uren, minuten gingen voorbij in allerlei leerprocessen. Ik ontmoette mensen, liet ze weer los, ondernam nieuw werk, kreeg andere gedachten en inzichten, wat mij allemaal verbaasde!
Ik wist niet wát ik in mij had!

Ik werd gestuurd. Geleid.
Dit ontwikkelde zich sterker, naarmate ik dat nodig had.
Naar de plekken, waar ik moest zijn.
Het vertrouwen in die, toen nog, onbekende wereld groeide en bloeide.
Het was te merken, in geheel mijn presentatie.
Ik was een ander mens geworden.

En zo ging het en niet anders.
En zo gaat het voort, totdat ik niet meer kan.
Maar dat duurt nog wel even!
Ik kan me prima overgeven in grote ontvankelijkheid, om precies de informatie te ontvangen, die nodig is. En ik kan loslaten.
Het is in alle vertrouwen aan mij toevertrouwd.
Ik zal dit waarmaken en nìet beschadigen, tot het einde.
Het is hard nodig om de juiste boodschap te brengen. Dit aan de wereld te schenken.
Vol van puurheid en eigen ontwikkeling richting zuiverheid.
Het vraagt wel wat, maar het moest voor mij moeilijk genoeg zijn; anders was het te gemakkelijk... .
'Mijn tijd ver vooruit', zo men al eeuwen beweert!
Voldoende uitdaging.

Ik krijg wat ik verdien. Zo is het altijd al geweest.
Na inspanning, na veel inspanningen ontvang ik de energie terug, die ik de wereld heb ingezonden! Mooier kan het toch niet?
En ik zal daar staan.

Ik sta heel erg voor "de wet der wederkerigheid".
Zowel positief als negatief.
Het lijkt me wel net zo eerlijk!

Ik kreeg een dieper inzicht in symboliek, der alledaagse dingen.
In het begin was dit een zware, hele zware oefening; nu o zo normaal.

De symboliek in mensen, rassen, standen, landen, geloof en cultuur.
De geschiedenis der complete mensheid ademt in al mijn lichaamscellen!
Nu adem ik voortaan uit!
De symboliek in manieren van uitdrukken der gevoel mét gedachte!
Van kunst tot kunstzinnig; van consumeren richting zélf produceren.
Ik doorzag iedere lichaamshouding, élk oogblik, zonder woorden.
De symboliek in de dierenwereld ontging mij evenmin, alsmede in kunsten, allerlei, velerlei.
Om niet te vergeten: de numerologie!!
En ik legde mij een zéér strenge norm op: vanuit mezelf schrijven; puur van binnen uit!
Anders kwam ik er niet.
"Dus dat doen we dan maar", zoals de wijze priester zegt.

Gelukkig en Godzijdank ontving ik steun, respect en waardering van de mensen om me heen.
Vaak onverwacht verwacht.
Ik ben hiervoor, ook vele, vele mensen dankbaar.
Anders had ik niet meer op deze wijze mijn woorden kunnen schrijven en dichten!
Mijn woorden?!
Het is het overwegen waard!

En zo ging het. En zo ga ik verder.
Inmiddels is mijn lezerspubliek verruimd: zéér verruimd.
Het vraagt groei, vastberadenheid en volharding.
Ook souplesse en kracht, sterkte om daar te staan waar ik wil gaan staan!
Met de inzichten kwam de bewustzijnsverruiming.
Dit had ik nodig.

En er kwam meer, veel meer.
Nieuwe contacten, nieuwe antwoorden op eeuwenoude vragen. Het is al, waarom ik vroeg.
Mijn geloof werd één geloof voor alle mensen.

Ik heb nooit niks gehad, daarom had ik alles.
Ik was niemand, zo zal ik 'iemand' geworden.
Niets liever als dit te doen!

Ik ga vanuit eerbied en respect voor het kleine, richting het grote.
Misschien was ik graag klein gebleven, maar het Lot wil wat anders, van me.
Dus dan deden we dat maar... .

De spiritualiteit groeide, naarmate ik mijn wortels in de aarde kon zetten. De boom ontwikkelde zich van klein en smal tot een sterke en solitaire eik.
Zeer duidelijk zichtbaar in het landschap.
Ik strek mijn takken, vol met blad, uit tot de hemel: via mijn kruin verbind ik de aarde en hemel samen, zoals het hoort, is mijn intentie, mijn optiek, levensvisie en filosofie.

Vanuit troebelheid, wazigheid verlangde ik naar helderheid en duidelijkheid.
Een taak die ik keer op keer, iedere seconde aanga. Het valt niet te ontkennen. Dat is ook niet nodig.

Mensen staan verbaasd, om wat ik presteer.
Dit kristalliseert zich uit in vele vormen.
Afgunst, woede, onbegrip, ongeloof, frustratie, haat en zelfs bedreiging tot de andere kant van menselijke gevoelens in waardering, respect en begrip.
Ik ga door, hoe dan ook, wat dan ook.
Overal ontvang ik inspiratie: van klein tot groot, leven en dood.
Maar altijd met respect voor het leven in elke capaciteit. Het leven in iedere levensvorm.

Er zijn nieuwe plannen voor de toekomst.
Ik hoop, de nabije toekomst.
Maar alles komt, als de tijd daar is.
Zo vertrouw ik en houd ik van alles wat leeft en geeft, om mij heen, in me.

Ik wil gaan voordragen: niet meer in de privékring, maar voor een groter publiek.
Het oefenen thuis, is wat mij betreft zo aan het einde gekomen, of: vraagt een nieuw begin en een uitdragen met élan, met veel verve, fier op mijn manier!
Ik ben er voor de wereld en de wereld is er voor mij!
Het lijkt me hartstikke leuk om te laten zien welke persoonlijkheid achter het denk- en dichtwerk zit.
Er is nog meer dan alleen het gedachtengoed.
De liefde, warmte en vrede willen de aandacht vragen voor wereldvrede en harmonie.
Werk genoeg te doen, zou ik zeggen.
Zolang je het maar wílt zien!!

Er leven vele krachten en spanningen in mij die eeuwenlang onderdrukt zijn geweest.
Ik ben wel van plan, om dat allemaal een keurige plek te gaan geven.
Zowaar als ik Petra Hermans heet!
Als 'Worldpoet 546' zal ik mij presenteren, een naam die ik niet zomaar heb gekozen!
Een naam die ik mocht kiezen en mij gegeven werd... .
Het is mij op het lijf, het lichaam, in de geest en ziel geschreven ( .. ).

Een vrouw om van te houden, die met haar herwonnen zelfvertrouwen, andere vrouwen in deze grootse en gehele wereld een ander beeld van zichzelf, naar hen zelf wil en gaat toevertrouwen.

Ik weet dat ik er nog lang niet ben, maar dat hoeft ook niet.
Alles komt in goed vertrouwen, in mezelf én de wereld. Het is hard nodig, in een wereld, die niet waarlijk meer gelooft in zichzelf.

Ik ben 1.54 lang. Dus niet groot.
Smalle schouders.
Maar wel een sterk lichaam.
En een zeer bijzonder brede ruggengraat.
Dat moet ook wel, om deze klus te gaan klaren!

Ogen die stralen.
Een hart dat klopt, pompt en bonkt.
Hartelijk. Niet hatelijk.
Vol van kracht; echter geen macht!
Idealisme in combinatie met realisme.
Natuur en cultuur, mannen en vrouwen.
Ratio en emotie; traag, langzaam en snel!
Ik kom er wel.
Mijn ziel viel precies in het juiste lichaam, op de juiste tijd, de exacte geest die haar begeleidt in haar levenstaak op een wijze, zoals de Goden het wilden en gedacht hadden.
Een samensmelting van aardse en hemelse krachten!
Een gelijke onder haar gelijken.

Alles komt precies op tijd.
In een fractie van een seconde... .

Petra Hermans,
Tilburg
© Worldpoet 546, 2014
Dit artikel delen?
Pin It
Ook gek op korte verhalen?
schrijfwedstrijd agenda

Wil je ons ook ontmoeten op de sociale media?

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018