Auteur in de Spotlight

In deze rubriek krijgen auteurs de mogelijkheid om zichzelf voor te stellen. Een korte biografie, een welkomsttekst, etc. Voor de lezer een leuke (eerste) kennismaking. Wil je ook als auteur in de spotlight? Log dan eerst in svp en klik dan hierboven op de mogelijkheid om een artikel toe te voegen.

sylviaboers
‘Verhalen zijn verhalen. Sterk en krachtig. Als ze verteld willen worden zullen ze de verhalenverteller in je vinden.’ Hoe waar deze uitspraak, die ik zelf onbewust eens uitte, is, werd voor mij extra werkelijk toen ik in 2001 met de wasmand in mijn handen de trap opliep. Opeens moest ik weer denken aan die doos. De schoenendoos gevuld met papier met daarop haastig neergekrabbelde zinnen. Een droom van ideeën geboren in de nacht. Jarenlang onder lagen van stof verstopt op de zolder…

Onder het de-was-ophangen ging het steeds meer zeuren en telkens keek ik naar de plek waar de doos stond. Het laten staan ging niet meer. Ik nam de doos mee naar beneden en begon. Eerst weifelend onzeker, maar al gauw niet meer… Verder ging ik, op reis in een verhaal dat in 1991 al begonnen was…

Hajah! Ik ben Silvia. Geboren achter de duinen van het kleine vissersdorp Ter Heijde aan zee. In de ijskoude vriesnacht van 21 december 1969 bracht mijn moeder me ter wereld zonder enige hulp van buitenaf, behalve mijn vader die me bedremmeld opving. Zo van zijn stuk gebracht riep hij uit; “Het is een jongen!” (Mijn vader bromde later altijd ontkennend dat hij dit niet gezegd had.) Laat ik toch een ‘meissie’ zijn!

Bij dit gevoelige ‘meissie’ zat de passie voor verhalen er al vroeg in. Naast het verslinden van allerlei boeken, en het meegaan met de fantastische verhalen die erin stonden, reizend naar onbekende streken, ontdekte ik op een dag de magie van het vertellen. Al gauw vermaakte ik dan ook de buurtkinderen met mijn eigen geheimzinnige (griezel) verhalen.

Bij de tante van een vriendin, in de oude schuur, hielden we onze meiden club. Kussens op de grond, ik zittend in het midden, de kaarsen vlak voor mij aangestoken. Felle neon verlichting was voor mij uit den boze. Want…op het hoogtepunt, het meest spannende, griezeligste moment, blies ik onverwachts de kaarsen uit en grijnsde in het donker tevreden bij het meisjesachtige gegil dat dan weerklonk. (Jongens waren een zeldzame uitzondering en mochten er alleen met strikte toestemming van de club bij zijn. Als ze dan met een wit gezicht de schuur weer uitgingen kon mijn dag niet meer stuk!)

Sfeer was, en is, voor mij een heel belangrijk element. Je moet het verhaal niet alleen horen, maar ook kunnen proeven, voelen, aanraken. Vlieg mee. Mee naar daar. Waar je de sterren van de hemel kunt plukken. Over rode aarde onder een stralende zon kunt wandelen. Kan zwemmen in een zee van geluk. Tot je opgesloten zit in een put van droefenis, de hoop kwijt, verloren, verdwaald. Toch ben je daar. Je gaat verder. Opnieuw zoekend naar dat wat van jou is…

Vanaf mijn elfde jaar ben ik mijn verhalen ook op papier gaan vertellen. Een andere vorm van, maar niet minder magisch. Zwarte letters zien verschijnen op wit papier. Letters die zinnen vormen op een lege bladzijde. Wonderlijk. Daar waar niets was, ontstaat iets. Een creatie van jezelf.

Al zijn het niet keurig geschreven zinnen die een verhaal maken tot wat het kan zijn. Zinnen alleen geven het niet zijn vorm. Brengen het niet tot leven. Het talent is om de ziel in het verhaal te blazen. Schrijf vanuit je hart, je passie, je flow, je verbinding met het verhaal en de personages. Gooi het eruit, eruit en eruit. Als het er eenmaal uit is gun jezelf en het verhaal dan een periode van rust. Pas dan, en pas dàn, werp je er de blik van het verstand op.

Voor mij zijn verhalen een onmisbaar deel van mijn leven. Ze zijn onder me, boven me, rondom me. Ik adem ze in en uit. Wat zeg je? Of ik alleen maar tussen de wolken zweef?

Elke ochtend zit ik achter de laptop. Tik, tik, tik. Woorden verschijnen op het scherm. Tik, tik, tik. Ik verschuif mijn billen eens op de harde stoel terwijl ik aan het werk ben. De klok staat vlakbij. Tik, tik, tik. Wat zijn woorden. Zinnen. Ah, nu wordt het wat. Wat? Wie zal het zeggen. We gaan verder. We zijn op weg.

Ik wens een ieder veel schrijf en leesplezier toe!

Silvia.

www.kyria.nl

Dit artikel delen?

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap