Auteur in de Spotlight

In deze rubriek krijgen auteurs de mogelijkheid om zichzelf voor te stellen. Een korte biografie, een welkomsttekst, etc. Voor de lezer een leuke (eerste) kennismaking. Wil je ook als auteur in de spotlight? Log dan eerst in svp en klik dan hierboven op de mogelijkheid om een artikel toe te voegen.

Pickthisscript2KWELSTEM. Sommige schrijvers schrijven zo mooi dat je er spontaan onmachtig van wordt. Een verrukkelijk boek is natuurlijk héérlijk, maar bij mij fluistert er op de achtergrond altijd een kwelgeestig stemmetje mee, dat me bij iedere alinea inpepert hoe prachtig en vindingrijk het allemaal is opgeschreven. En of ik dientengevolge niet moet overwegen mezelf met pen en al aan de wilgen te hangen. Probeer dan nog maar eens onbevangen te lezen. Of iets op papier te krijgen.

Misschien is het daarom dat ik een enorme liefhebber ben geworden van korte verhalen. Die kun je tenminste na een paar bladzijden wegleggen om weer op adem te komen en het allemaal nog eens rustig te overpeinzen. Of in een vlaag van nieuwe inspiratie proberen het eigen vastgelopen werk wakker te kussen en dan knarsetandend constateren dat het nog steeds een groene kikker is. Zoiets.

Sinds kort heeft mijn haat-liefde verhouding met lezen en schrijven zich ook uitgebreid naar de plek waar het allemaal is begonnen: de boekwinkel. Vroeger kon ik er eindeloos rondsnuffelen en -hangen, maar tegenwoordig kan ik er niet inlopen zonder het benauwd te krijgen. Longlists, shortlists, bestselleritis - je bent nog niet binnen of de titels vliegen je als hongerige wolven naar de keel. Neem mij! Koop mij! Lees mij! In het gewemel van kleuren, plaatjes en lettertypes probeer ik me de schrijvers voor te stellen: de mannen en vrouwen die maanden, zo niet jaren, voortzwoegden en ploeterden met hun ontregelende personages en verhaallijnen. Huis en haard werden verwaarloosd; zelfbeeld en eigenwaarde tot op de enkels afgezaagd. Alleen al vanwege deze offers verdienen ze het gelezen te worden! Ik sta er al met één in mijn handen, als ik me bedenk dat ik thuis nog een hele verzameling bundels (en natuurlijk nog niet uitgelezen) heb liggen. En mijn bureaula puilt ook uit van de teksten waar ik ergens, om welke reden dan ook, in ben blijven steken. Ik krijg acuut de kriebels. Wat doe ik hier eigenlijk? Ik moet naar huis! Lezen! Nee, schrijven! Nu!

Ooit was ik bij een lezing van een Utrechtse uitgever die ons, beginnende schrijvers, op samenzweerderige toon vertelde dat één keer per maand 's nachts een plat bootje aanlegt op de werf van een gerenommeerde boekwinkel. Daarmee worden stilletjes alle tegengevallen boeken opgehaald. De boekenhandel is vluchtig en wat geen commerciële klapper is moet vanwege de schaarse opslagruimte onmiddellijk plaatsmaken voor een nieuwe, veelbelovender lichting. Ze worden nog niet eens verramsjt deze boeken, nee, ze worden gewoon vernietigd. Tot pulp vermalen. Teruggebracht tot de allerleegste kern. En het zijn er behoorlijk wat. Het bootje moet soms wel twee, drie keer heen en weer varen om alles mee te kunnen nemen. Waarom dat 's nachts en in het geniep moet gebeuren vertelde de spreker er niet bij. Noch waarom hij het nodig vond om dat aan ons te melden. Er zijn toch wel minder lamlendige dingen te vertellen over het uitgeversvak, lijkt mij.

Erg bemoedigend was het dus niet, die lezing. In de zaal werd dan ook veelvuldig gezucht, gesteund en zorgelijk gekeken. Schrijven is lijden. Lezen ook. Maar soms is het leuk. Zoals na afloop, toen we ons gedesillusioneerd maar eensgezind op de gratis drank mochten storten. Je moet toch wat om de kwelstemmen te doen zwijgen.

Zie ook: www.55woorden.nl

Dit artikel delen?

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap