 |
Columns Ook zin om een keer, als gastcolumnist, een column voor Schrijverspunt te schrijven? Klik hier!
We plaatsen de ontvangen column, indien door de redactie geschikt geacht, op basis van volgorde van binnenkomst. Een (gast)column wordt, zo nodig, door de redactie geredigeerd in overleg met de auteur.
|
Houd er rekening mee dat er een vrij lange wachtlijst is. Dat betekent dat jouw column pas over een aantal maanden aan de beurt zal zijn. Om die reden publiceren wij geen columns die betrekking hebben op de actualiteit.
Andere schrijvers:
Zoet. Mijn broertjes ruiken anders. Niet zoals zij. Haar zachte haar zweeft langs mijn gezicht. Het is bruin met een rode glans erdoorheen. De lichte krullen vlammen oranje op als de namiddagzon door het bladerdak heen breekt. Ze staat met haar rug tegen de gerimpelde stam van de dikke eik. Zal de rug van haar bloesje niet groen worden?
Mijn ballpoint schoof stroef over het verstrekte velletje papier. Ik nam deel aan de workshop ‘Schrijf je leven’, met als thema ‘levensverhalen’. De opdracht van de biografische coach was: ga terug naar je prille jeugd en schrijf over een geliefd persoon. Mijn eerste romance, dacht ik, daar ga ik over schrijven.
Wat zal haar moeder straks zeggen als de rug van haar bloesje groen is uitgeslagen van het mos op de stam? Het kan haar niets schelen. Mij ook niet. Wat kan ons gebeuren? Wat kan mij gebeuren? Eindelijk staan we dicht bij elkaar. Eindelijk ben ik bij haar.
Ja, en nu, dacht ik, hoe ging het verder? Het is zo’n godganse lange tijd geleden. Wat zei de biografische coach ook alweer? O ja: "Pen op papier houden, laatste woord herhalen, vanuit de zintuigen schrijven." Zo dicht dat ik haar ruik, mezelf kan zien in haar grote bruine ogen, haar kan aanraken. Hé, dat moedervlekje in haar hals heb ik nog niet eerder gezien. Wie begint weet ik niet, maar we doen het. Haar lippen smaken zoet, ik schrik ervan en loop op wolkjes weg.
Oké, dacht ik na de workshop, mijn eerste zoen heb ik beschreven. Maar als ik deze herinnering op papier heb gezet kan ik net zo goed de tweede stap zetten. Dus googlede ik haar adresgegevens op en stuurde haar mijn kleine ontboezeming. Daags daarna las ik haar antwoord in mijn mailbox:
’Dag George,
Wat is het leuk dat je over onze eerste romance hebt geschreven! Hoe oud waren we. Zes jaar? En ja, mijn moeder had inderdaad veel te klagen over mijn groen uitgeslagen bloesje daarna. Misschien moeten we nog eens afspreken?
Groet van Monique.’
Schrijfactiviteiten:
| Citaat: |
