 |
Schrijvers aan het woord Bij Schrijverspunt komen schrijvers aan het woord. Gewoon een manier om kennis te maken met de schrijver zelf, zijn of haar manier van schrijven en/of het resultaat daarvan.
Ook als schrijver aan het woord komen op Schrijverspunt? Klik hier en we geven je wat meer informatie.
Door de auteurs geschreven teksten worden niet gecorrigeerd/geredigeerd door de redactie.
|
Te koop bij Lezerspunt.nl:
Boektrailer:
Andere schrijvers:
Mijn auteursnaam is Petar Molic, een pseudoniem. Ik ben 59 jaar, gehuwd, vader van twee volwassen kinderen en leef sinds dertig jaar in de Ardennen. Ik spreek vijf talen.
Na de middelbare school engageerde ik mij bij het leger, waar ik mij achtereenvolgens kwalificeerde als radar- en computer specialist, officier, docent “Psychologie en Bevelvoering, informaticus en specialist Burgerlijke en Militaire samenwerking. Na drie jaar in de Balkan, waarvan een jaar als verbindingsofficier in Bosnië, later in Albanië tijdens Kosovo oorlog, en twee jaar bij de Europese Unie, ben ik op 51 jaar met pensioen gegaan. Na een moeilijke aanpassingsperiode heb ik me aan het schrijven gezet. Eigenlijk niet verwonderlijk, want als jong ventje wilde ik auteur worden. In iedere vrije minuut schreef ik romantische avonturenverhalen; een passie die mijn ouders met een slecht oog bekeken. Op vijftienjarige leeftijd behaalde ik met een essay over de wereldvrede een prijs uitgeschreven door de “Lions club” en mijn schrijftalent hielp me bij de ingangsproeven voor Defensie en later om toegelaten te worden tot de officiersleergang.
Tijdens de laatste tien jaar van mijn loopbaan schreef ik analyses, beoordelingen en rapporten. Schrijven ben ik dus gewend, en toen ik met pensioen ging, besloot ik mijn ervaringen te publiceren. Eigenlijk wilde ik alle geziene onrechtvaardigheden met de vinger wijzen. Verkeerde motivatie, maar het hielp me om mijn innerlijke rust en evenwicht terug te vinden. Bovendien gaf het schrijven me de mogelijkheid om met mezelf in het reine te komen en alle inwendige, opgekropte, machteloze woede kwijt te raken.
Aanvankelijk publiceerde ik verhalen op een Amerikaanse auteursite en leerde enorm veel door de feedback. Later schreef ik in het Frans, maar sinds twee jaar gebruik ik opnieuw mijn moedertaal. Daarin kan ik intuïtief mijn diepste gevoelens uitdrukken, wat zeer belangrijk is. Vervolgens plaatste ik korte verhalen op eigen blogs of auteursites publiceerde. Daardoor leerde ik Frans Esselink kennen en deze Nederlandse auteur motiveerde mij mijn werk uit te geven. Zo kwam mijn eerste verhalenbundel tot stand. Intussen is ook mijn eerste roman, “Het Sarajevo complot”, uitgegeven.
Dank zij auteurforums en sites, heb ik heel wat geleerd over schrijftechniek. Zij helpen me ook typisch Belgische uitdrukkingen te verbannen.
Daar ik vanaf mijn twintigste bijna uitsluitend Engels heb gelezen, is het bijna logisch dat mijn voorkeur naar buitenlandse auteurs gaat. Bovendien ben ik een adept van de Amerikaanse schrijfwijze, die ik in grote lijnen heb geadopteerd. Amerikaanse auteurs bezitten de gave iemand gedurende vijfhonderd bladzijden te blijven boeien. Boeken over “hoe schrijf ik een goed verhaal, essay, roman” zijn interessant, maar de beste leerschool blijft het lezen van andere schrijvers.
Mijn voorkeur gaat naar spanningsliteratuur. Een verhaal moet mij meevoeren in een ander universum waarin ik het avontuur zelf beleef. Je kunt een literair meesterwerk schrijven, maar wat heb je eraan als niemand het boek leest? Ik schrijf voor het groot publiek en hoop dat mijn kinderen die mijn taal (nog) niet beheersen, op een dag zullen willen weten wat ik heb geschreven.
Ook al schrijf ik meestal fictie, ik inspireer mij bijna altijd op belevenissen, historische feiten en neem levende personen als voorbeeld. Sinds twee jaar is het schrijven mijn hoofdbezigheid waarmee eindelijk een jeugddroom in vervulling gaat. Een tweede loopbaan? Ook al doe ik het voor eigen plezier, de meeste voldoening krijg ik als anderen mijn werk lezen en enthousiast reageren.
Tips voor beginnende auteurs? Schrijf iedere dag tien bladzijden. Maak een ruwe schets van wat je wilt vertellen, maar verlies je eigen creativiteit niet in gesofisticeerde plannen. Durf een andere weg in te slaan, want ideeën kan men niet plannen, ze komen als een bliksem. Als je een roman schrijft, verraad niet alles in het eerste hoofdstuk, want dan heeft de rest geen belang meer.
Als auteur zoek ik een zo ruim mogelijk publiek en enige bekendheid, maar ik hoop vooral dat de lezer mijn boeken uitleest en ervan geniet. Mijn boeken zijn opgenomen in het Centraal Boekhuis en verkrijgbaar bij www.bol.com en talrijke Nederlandse en Belgische online boekenwinkels.
Mijn voorkeursauteur was Robert Ludlum, maar na zijn heengaan, is dat nu Harlan Coben geworden. Ook David Baldacci en Jonathan Kellerman behoren tot mijn top vijf.
Binnenkort verschijnt mijn derde boek: een waar gebeurd verhaal over de moord op Marian de Garriga, een Nederlandse componiste die in de jaren 70 en 80 bekend werd door haar Jingles. Ze werd in 2000 in Thailand vermoord. De landgenoot die voor deze daad tot vijftien veroordeeld werd, kwam na acht jaar weer vrij: gebrek aan bewijzen, oordeelde het Thais Hooggerechtshof. "Dodelijk paradijs" is een reconstructie van de zaak en onthult elementen die nog nooit gepubliceerd werden. Dit boek is geschreven ter herinnering aan Marian de Garriga. Meer daarover op mijn website. http://www.petarmolic.be
Schrijfactiviteiten:
