columns

Column

Wekelijks een nieuwe column. Ook zin om een keer, als gastcolumnist,  een column voor Schrijverspunt te schrijven? (alleen voor leden)

klikhierbuttonom ook een column in te zenden.
Afdrukken

"Ons Genoegen, Ons Vermaak"

Geschreven door ERWEE *. Gepost in Column

Gebruikerswaardering:  / 3
ZwakZeer goed 
columns
Een vasculaire likdoorn, reeds lang aanwezig, was het begin van het einde.
Finaal verliep de begrafenis van Toetanchamon behoorlijk haastig. Werkelijk niemand stelde zich de vraag of Toetankhamon (zoals de nieuwe spelling voorschrijft) in bed was overleden, liggend, dan wel niet te bed. Vanwege de heersende hitte kwam het blaasorkest dat de rouwende stoet zou begeleiden niet opdagen. De zestien muzikanten van "Ons Genoegen, Ons Vermaak" kozen voor een plaats aan de toog van de voor die tijd meest flashy kroeg, de "Isis & Hathor". Die mannen voorzagen zich daar meer dan normaal in het eigen vertier. Dagje vrij, mooi meegenomen. Veel tranen vielen er ook niet te bemerken. Iemand zei dat je aan sterven zo’n miserabel gevoel kon overhouden dat de aardigheid er meteen af was. 'Ook een dag later voelt de aflijvige zich nog buitenmatig lamlendig,' vulde de man aan.

De voorganger bij de korte dienst hield constant de linkerhand aan z’n linkerkaak. Kiespijn komt altijd ongelegen. Zonder emotie murmelde de man: ‘Voor iemand die thans geheel kassiewijlen is, rest er enkel nog de trip naar de Eeuwige Jachtvelden. Gelukkig had de Farao net voor z’n heengaan nog een lauw bad genomen.’ Een lijkbiddergezicht toonde de slappe spirituele spekhond al evenmin.

De ceremoniemeester diende van een voorgaande plechtigheid te komen. In zijn haast miste hij een bocht en kwam zodoende terecht in de Nijl. Een visser probeerde de man nog uit het water te halen. De hulpvaardige hengelaar werd echter net voor de sprong in het diepe aangevallen door een stel vervaarlijke tamoltrades. Beesten die in de tijdslijn de voorgangers waren van wat we vandaag kennen als de pitbull. Twee aanwezige prominenten gierden het uit toen de eerste een mop met een verrassend einde en bijpassende mime besloot. Een derde vooraanstaande bleek zodanig ernstige problemen te hebben met de ademhaling, door toedoen van een neusbreuk, dat 'ie helemaal geen heil zag in lachen.

Een neefje van de farao stond te zwaaien naar twee slaven die een paar ostraca’s moesten aandragen met daarop in de gebruikelijke hiërogliefen een gedicht. De stukken in steen raakten op hun plaats, de poëzie ontging evenwel iedere aanwezige vanwege het veelvoudige lispelen van de jonge bloedverwant. Enig gemor ontstond en iemand riep de kozijn toe: ‘Loop toch schijten, knul. Ginds in dat bos.’

Het gesnik en gekerm van een stel ingehuurde klaagvrouwen (zestien) verging na acht minuten vierendertig seconden en twaalf honderdsten in het niets. Niemand van de groep wilde het gezicht besmeuren met slijk. Kledingstukken verscheuren, d’r werd niet aan toe gegeven. Onophoudelijk meppen op het eigen hoofd, geen haar dat er aan dacht. Borsten ontbloten weigerden ze radicaal.

Eén knecht met in de linkerhand een aarden kruik, gevuld met wijn uit de zuidelijke Levant, en rechts een veelkleurige ruiker bloemen kreeg het bijzonder moeilijk toen hij bij hoogdringendheid aan zijn ballen moest krabben. Het neefje moest opeens werkelijk dat bos in. Van zodra hij z’n broek liet zakken koos een mierenkolonie voor de aanval. Het hele lichaam van de jonge knaap werd overwoekerd door de belagers. Dit leverde een allergische reactie zonder weerga op. Plus veel rode puntjes Met gezwollen benen en verlammingsverschijnselen werd de onfortuinlijke loser subito presto afgevoerd. Ene Seth met een kop als een aardvarken liet een chaotische storm losbarsten en aldus stoof het beperkte groepje aanwezigen als de wiedewiedeweerga uit elkaar.

Inmiddels rolden de muzikanten van "Ons Genoegen, Ons Vermaak" in de "Isis & Hathor" als bezeten over de vloer. Ladderzat waren ze. Als de drank bezit neemt van de man weet hij niet of hij nog naar huis toe kan.

Ik weet het, het lijkt een beetje raar, de korte bedoening stond voor een totale afgang, maar zo verliep het allemaal. Als we tenminste een rechtopstaand zwanger nijlpaard met hangende borsten en leeuwenpoten, Toëris genaamd, mogen geloven.

Een artikel van ERWEE * © Schrijverspunt

Reacties   

 
0 # zonder pitbull of klaagvrouwenGuest 31-07-2012 21:56
ocharme dat ventje, maar 't zal hem leren, zo'n vuile praat roepen in dien tijd.

verder heb ik hier een schaterke of twee gelaten hoewel ik me voorgenomen had er op te bezuinigen ;)

Liefs uit de vlaanders

Sabol die dat zot nijlpaard niet geloofd zenne, dat ze eerst nekeer een kleedje aandoet ;) das nu geen gezicht zo
zeg nu zelf
Antwoorden | Antwoorden met citaat | Citeer | Melden aan beheerder