columns

Column

Wekelijks een nieuwe column. Ook zin om een keer, als gastcolumnist,  een column voor Schrijverspunt te schrijven? (alleen voor leden)

klikhierbuttonom ook een column in te zenden.
Afdrukken

Tevreden

Geschreven door Pascal Cuijpers. Gepost in Column

Gebruikerswaardering:  / 12
ZwakZeer goed 

Tevreden

columnsEr is een televisieprogramma dat “Nederlandse Hollywoodvrouwen” heet. Daarin laten stinkend rijke Nederlandse vrouwen zien hoe ze in Hollywood wonen en leven. Zij hebben geen last van een recessie, sterker nog, waarschijnlijk denken ze bij dat woord aan een of ander nieuw soort Botox, dat net zo lang zal werken als de recessie zal duren. Deze mevrouwen zijn de hele dag bezig met hun uiterlijke verschijning en lijken daar soms enorme stress van te ondervinden. Ik heb anderhalve aflevering van dit programma gezien en vroeg me af hoe mijn voormalige hospita hier naar zou hebben gekeken.

In mijn studententijd heb ik een jaar bij haar een kamer gehuurd. Ze heette Annemieke en was in alles het tegenovergestelde van de Nederlandse Hollywoodvrouwen. Ze zat krap bij kas, maar was een erg tevreden mens. Tevreden met de dingen die ze had en die het leven haar bood. Ze was een vrouw die nog intens kon genieten van een kop thee en een koekje. Daar verheugde zij zich op. De Nederlandse Hollywoodvrouwen kunnen zich nog maar op weinig verheugen. Ze hebben alles al, of hebben alles al gedaan voor hun dertigste. Annemieke had ook geen eigen kapper of stylist die op elk moment van de dag klaar stond om het ultrahippe kapsel te modelleren volgens de laatste Leco-trend. Nee, ze ging eens per jaar met de tondeuse door het haar. Lekker makkelijk.

Meubels, kleding en andersoortige luxeartikelen waren voor haar overbodig. Ze was blij en tevreden met kleine dingen en dierbare mensen om haar heen. Haar inlevingsvermogen en interesse waren groot. Elke dag vertelden we elkaar tijdens het avondeten hoe de dag was verlopen. Voor de Kerst had ik een zelfgemaakte kaart onder haar deur doorgeschoven. Deze kaart heeft ongeveer vier maanden op de vensterbank gestaan, zoveel waarde hechtte ze aan mijn eigengemaakte, creatieve Kerstwens. De Kerst erna, ik woonde inmiddels niet meer bij haar op een kamer, stuurde ik haar ook een kaart. Geen zelfgemaakte, maar een zelfgekochte. Ik kreeg geen kaart terug. Een week later wel een rouwbrief. Annemieke was overleden.

Dit jaar zou Annemieke 66 jaar zijn geworden. Ik denk nog geregeld met tevredenheid terug aan de tijd dat ik bij haar woonde. Wat veel Nederlandse Hollywoodvrouwen moeilijk lijken te vinden, had Annemieke allang gevonden. Ze was tevreden.

© Pascal Cuijpers

 

 

Een artikel van Redactie Schrijverspunt © Schrijverspunt