UNIFIL is voor ons geschiedenis.

Na het verschijnen van het boek "Vredesmacht in Libanon" bleef altijd de wens bestaan om de  geschiedenis nog eens vanaf de werkvloer te belichten. Dutchbatt onder UNIFIL is voor ons wel verleden tijd maar heeft het ons ook daadwerkelijk losgelaten?  Nee, dat geldt niet voor iedereen. Sterker nog, bij het vorderen van de leeftijd herbeleven steeds meer voormalige Libanongangers hun vroegere uitzending. Sommigen gaan er zelfs voor op reis naar Zuid Libanon en bezoeken hun oude stekkie, willen de omgeving en de veranderingen wel eens zien en ondervinden zelfs dat nu de ontvangst door de bevolking eigenlijk in schrille tegenstelling staat met wat in hun jonge jaren is ervaren.

Na tal van interviews is in de loop der jaren een hoeveelheid informatie verzameld die heeft kunnen leiden tot een uitgave die je niet mag missen. Niet altijd even uitbundig en ook geen machoverhalen maar puur een eigen beleving van de doorsnee veteraan zoals het hem nog duidelijk voor ogen staat. Avontuur, de weg naar zelfstandigheid, volwassen worden en vaak afzien. Posten, roadblocks en patrouilles. Voor de één een hachelijke onderneming voor de ander weer een makkie; eigenlijk in dit boek voor elk wat wils.

Van 1979 tot 1985 konden ze ons daar vinden onder verschillende omstandigheden. Vooral in het eerste jaar was het bikkelen geblazen. Een tijd van pionieren, tenten overeind houden, settelen in de blubber, afzien op je postje bij natte gure weersomstandigheden, kou lijden en schroeien in de zon. Later wel een beter onderkomen in een afgehuurd gebouw, redelijke huisvesting in de prefabs maar ook minder goede accomodaties voor hen die het niet bijzonder getroffen hebben. Terug kijkend lijkt het allemaal een fluitje van een cent alhoewel menigeen zich nog wel een benauwd uurtje kan voorstellen bij beschietingen en gijzelingen. En wie schoot eigenlijk op wie en wat moesten wij daar nou aan doen?

Dikke boemen zijn wellicht uitdrukkingen uit het mortierjargon maar waar die krengen ook vandaan kwamen ze werden braaf genoteerd in het kotje en doorgesluisd naar de man die er een dik rapport van maakte....

Het is inmiddels alweer 25 jaar geleden dat het laatste Nederlandse contingent uit Libanon werd teruggetrokken. Tijd om onze bijdrage aan UNIFIL te memoreren.