Scherp observerend en met vlotte pen voert René van Boven in Café De Vrijheid de personages en hun wonderlijke geschiedenissen ten tonele: het sensationele verloop van een eerste huwelijksnacht, de teloorgang van een opgeblazen sociale alpinist, de onorthodoxe verhoormethode van een dementerende strafrechter, het ontluisterende afscheidsfeestje van een lichtzinnige diplomaat, het bizarre drama rond een dorpstiran en zijn door afgunst bezeten bijvrouwen, de ontgoocheling van een goedgelovige kloosterabt, een hartbrekende huwelijksannonce, koude wraak na roomse ontucht. Het titelverhaal is een pikzwarte satire op het politieke bedrijf in een denkbeeldig land in de achterhoek van Europa.

Tijdens zijn loopbaan als advocaat en rechter heeft René van Boven enige jaren in Zuidoost-Azië en de Balkan gewoond. De lezer van deze onalledaagse korte verhalen zal dan ook hier en daar de sporen daarvan tegenkomen.

Wat de verhalen gemeen hebben, is dat het menselijk streven tot soms komische, soms tragische vergeefsheid is gedoemd.